Чаҳ миннат аз мадади рӯзгор бар сари мо

چه منت از مدد روزگار بر سر ما

Ки ҳасани фитрат аслӣ намӯд ҷавҳари мо

که حسن فطرت اصلی نمود جوهر ما

Ба шеъру шоҳидам аз кӯдакии нзрбозист

به شعر و شاهدم از کودکی نظربازیست

Ки ишқи хезад аз обу ҳавои кишвари мо

که عشق خیزد از آب و هوای کشور ما

зи завқ мо нашавад бохабари мазоқи сқим

ز ذوق ما نشود باخبر مذاق سقیم

Дуруст зоиқаҳ донад айёри шукри мо

درست ذایقه داند عیار شکر ما

Камони лаъиб ба зиҳ карда дар камӣн будам

کمان لعب به زه کرده در کمین بودم

Ки тоирӣ нанишинад ба боми манзари мо

که طایری ننشیند به بام منظر ما

Матоъи роҳату шодии мо ба ғорат дод

متاع راحت و شادی ما به غارت داد

Чаҳ фитна буд ки ногуҳ даромад аз дар мо

چه فتنه بود که ناگه درآمد از در ما

Кадоми арбадаи ангези тарҳи ҷанги андохт

کدام عربده انگیز طرح جنگ انداخت

Ки санг тафриқа омад ба ҷому соғари мо

که سنگ تفرقه آمد به جام و ساغر ما

Касе шукуфтаи зи маъҷуни об ва гул нашавад

کسی شکفته ز معجون آب و گل نشود

Сириштаанд ба ғами тинати мухаммирҳо

سرشته اند به غم طینت مخمرها

Ғаши вуҷӯд ба эксири ишқ зоил кун

غش وجود به اکسیر عشق زایل کن

Ки зар шавад маст аз кимиёии аҳмари мо

که زر شود مست از کیمیای احمر ما

Ситораи дили ошиқ ниҳон кунад хуршед

ستاره دل عاشق نهان کند خورشید

Каз офтоб фурӯзон тараст ахтари мо

کز آفتاب فروزان ترست اختر ما

Гудохтем зи дӯди хумори ноёбӣ

گداختیم ز دود خمار نایابی

Ба як ду ҷуръаи каси обӣ назд ба ахгари мо

به یک دو جرعه کس آبی نزد به اخگر ما

Наво барор ва дарин парда кун « назирӣ » рақс

نوا برآر و درین پرده کن «نظیری » رقص

Ки ҳаст дилбари мо аз аласти дилбари мо

که هست دلبر ما از الست دلبر ما