Бе ту бар болу пари мурғони гулистони танг буд

بی تو بر بال و پر مرغان گلستان تنگ بود

Савти булбул дар ҳарими боғ беоҳанг буд

صوت بلبل در حریم باغ بی آهنگ بود

Ҳоли он гулгашти саҳройӣ ки ман кардам мапурс

حال آن گلگشت صحرایی که من کردم مپرس

Лолаҳоро дар бен ҳар санги хунини чанг буд

لاله ها را در بن هر سنگ خونین چنگ بود

Бе ту бар чашмами намак май бехати боди субҳдам

بی تو بر چشمم نمک می بیخت باد صبحدم

Гарчи марворид месоед ҳар ҷои санг буд

گرچه مروارید می سایید هر جا سنگ بود

Соя маҷнӯн мешуд аз роҳӣ ки ман кардам гузар

سایه مجنون می شد از راهی که من کردم گذر

Каз хаёлати хайли сад Лайлӣ ба ҳар фарсанг буд

کز خیالت خیل صد لیلی به هر فرسنگ بود

Номаи душмани малолат бе ту май барад аз дилам

نامه دشمن ملالت بی تو می برد از دلم

Ончии бармеи чиди занг синаамро занг буд

آنچه برمی چید زنگ سینه ام را زنگ بود

Гар намардум аз нишот диданат аз ман маранҷ

گر نمردم از نشاط دیدنت از من مرنج

Бо нишотами хасмӣ ва бо ҷони сахтами ҷанг буд

با نشاطم خصمی و با جان سختم جنگ بود

Пеши азин чандин « назирӣ » шӯриш ва мастӣ надошт

پیش ازین چندین «نظیری » شورش و مستی نداشت

То набӯдӣ ҷом бесоқӣ ва май беранг буд

تا نبودی جام بی ساقی و می بی رنگ بود