Ишқаст тилисмӣ ки дар ва бом надорад

عشقست طلسمی که در و بام ندارد

Он кас ки азу ёфт нишон ном надорад

آن کس که ازو یافت نشان نام ندارد

Баси ҳалаи алвон ба қад ишқ буриданд

بس حله الوان به قد عشق بریدند

Як ҷома ба андоза андом надорад

یک جامه به اندازه اندام ندارد

Бодӣ ки вазад ваҷд кунад масти муҳаббат

بادی که وزد وجد کند مست محبت

Ошиқи сари савдоӣ май ва ҷом надорад

عاشق سر سودای می و جام ندارد

Баси зовияи ҳоли марои рӯз латиф аст

بس زاویه حال مرا روز لطیف است

Тоби нафаси субҳу дам шом надорад

تاب نفس صبح و دم شام ندارد

Оғоз ҷунунам шуду поёни муҳаббат

آغاز جنونم شد و پایان محبت

Корӣаст ба анҷом ки анҷом надорад

کاریست به انجام که انجام ندارد

Аз хеш тасаллӣ нашавам то рамақӣ ҳаст

از خویش تسلی نشوم تا رمقی هست

Парвона ба ҷон бохтан ором надорад

پروانه به جان باختن آرام ندارد

Кӯтаҳи назарон дар талаб тӯша роҳанд

کوته نظران در طلب توشه راهند

Арзи ду ҷаҳони вусъати як гом надорад

عرض دو جهان وسعت یک گام ندارد

Зон донаи мишкӣну хат сабз надидам

زان دانه مشکین و خط سبز ندیدم

Мурғӣ ки дилӣ дар гарав дом надорад

مرغی که دلی در گرو دام ندارد

Ҷони зери лаб аз поу сараш бӯса бичинад

جان زیر لب از پا و سرش بوسه بچیند

Кони нахли биҳиштии самар хом надорад

کان نخل بهشتی ثمر خام ندارد

Сархуши зи лабаш беш шудам каз лаби соғар

سرخوش ز لبش بیش شدم کز لب ساغر

Май чошнии талхӣ дашном надорад

می چاشنی تلخی دشنام ندارد

Урёнии моро шарафи каъбаи бипушад

عریانی ما را شرف کعبه بپوشد

Дарвеши ҳарами ҷома эҳром надорад

درویش حرم جامه احرام ندارد

Ҷузи табъ « назирӣ » ки ҳақи ишқ адо кард

جز طبع «نظیری » که حق عشق ادا کرد

Кас нест ки дар гардани азу вом надорад

کس نیست که در گردن ازو وام ندارد