Каманду доми мо ғайр аз шикор ғам наме гирад
کمند و دام ما غیر از شکار غم نمیگیرد
Магас бар хон айши мо ба ҷуз мотам наме гирад
مگس بر خوان عیش ما به جز ماتم نمیگیرد
Насиби дигарон ҳар лаҳзаи ратли ханда лабрез аст
نصیب دیگران هر لحظه رطل خنده لبریز است
Таҳи ҷоми табассуми навбати мо нам наме гирад
ته جام تبسم نوبت ما نم نمیگیرد
Ба ширинии муҳаббат дар дили дигар зиёдат кун
به شیرینی محبت در دل دیگر زیادت کن
Ки зарфи мо азин як қатра беш ва кам наме гирад
که ظرف ما ازین یک قطره بیش و کم نمیگیرد
Марӣзони диёри ишқи хуш беморе доранд
مریضان دیار عشق خوش بیماریی دارند
Касе дору намехоҳад , касе марҳам наме гирад
کسی دارو نمیخواهد، کسی مرهم نمیگیرد
Ҳисоби имшабу фардо ба зулф дарҳамӣ дорам
حساب امشب و فردا به زلف درهمی دارم
Шумори зулму бедодӣ касе барҳам наме гирад
شمار ظلم و بیدادی کسی برهم نمیگیرد
Сиррӣ аз хокгар гум гашта мо барканд шояд
سری از خاک گر گم گشته ما برکند شاید
Дили моро ба ҳеҷ он зулфи хам дар хам наме гирад
دل ما را به هیچ آن زلف خم در خم نمیگیرد
Ба оҳ ва нола меҷӯяд « назирӣ » бар дарат роҳӣ
به آه و ناله میجوید «نظیری» بر درت راهی
Сикандар саф намеороед ва олам наме гирад
سکندر صف نمیآراید و عالم نمیگیرد