Ршҳаҳ эй аз ҳасан ҷонон рехтанд
رشحه ای از حسن جانان ریختند
Бар ҷаҳон аз ишқ тӯфон рехтанд
بر جهان از عشق طوفان ریختند
Зон ҳамаи тӯфон ки барангехти ишқ
زان همه طوفان که برانگیخت عشق
Ҷуръае дар ҷом инсон рехтанд
جرعه ای در جام انسان ریختند
Аз қазои он ҷуръа чун омад ба ҷӯш
از قضا آن جرعه چون آمد به جوش
Ҳар тараф дар қолабӣ ҷон рехтанд
هر طرف در قالبی جان ریختند
Аз хумору мастии он нури пок
از خمار و مستی آن نور پاک
Дарди куфру соф имон рехтанд
درد کفر و صاف ایمان ریختند
Ршҳ нурӣ шуд ҳувайдо ҳар куҷо
رشح نوری شد هویدا هر کجا
Пуртӯй бар шарт имон рехтанд
پرتوی بر شرط ایمان ریختند
Ҳар тарафи рангӣ ба гул бсрштаҳ шуд
هر طرف رنگی به گل بسرشته شد
Қолаби габр ва мусулмон рехтанд
قالب گبر و مسلمان ریختند
Шаҳватӣ ангехтанд аз мағзу пай
شهوتی انگیختند از مغز و پی
Пайкарӣ аз об ҳайвон рехтанд
پیکری از آب حیوان ریختند
Тез карданд ва аз он олӯдаи заҳр
تیز کردند و از آن آلوده زهر
Сӯзишӣ бар захм пинҳон рехтанд
سوزشی بر زخم پنهان ریختند
Об карданд аз дили мо пора Эй
آب کردند از دل ما پاره ای
Донаи ёқӯт румон рехтанд
دانه یاقوت رمان ریختند
Лолаи ҳмроу лаъли обдор
لاله حمرا و لعل آبدار
Кӯҳро дар ҷайб ва доман рехтанд
کوه را در جیب و دامن ریختند
Аксӣ аз доғ дарун бардоштанд
عکسی از داغ درون برداشتند
Бар чамани гулҳои алвон рехтанд
بر چمن گل های الوان ریختند
Ин ҳамаи гулҳои сабзу сурху зард
این همه گل های سبز و سرخ و زرد
Аз дами мо бар гулистон рехтанд
از دم ما بر گلستان ریختند
Ҷавҳарӣ аз қавли шӯрангези мо
جوهری از قول شورانگیز ما
Андалебонро бар алҳон рехтанд
عندلیبان را بر الحان ریختند
Ғунчаи дил зон навой ҷони харош
غنچه دل زان نوای جان خراش
Пораи пора дар гиребон рехтанд
پاره پاره در گریبان ریختند
Ранг ҳар нақшӣ каз он ангехт табъ
رنگ هر نقشی کز آن انگیخت طبع
Чинён бар қаср ва айвон рехтанд
چینیان بر قصر و ایوان ریختند
Доғ ҳар савдо казон афрӯхт ишқ
داغ هر سودا کزان افروخت عشق
Мисрён бар байт аҳзон рехтанд
مصریان بر بیت احزان ریختند
Нгҳтии брхўости зини савдо ба Миср
نگهتی برخواست زین سودا به مصر
Ба қмиси моҳ канъон рехтанд
به قمیص ماه کنعان ریختند
Асли ин фаръ аз Яман шуд ътрбиз
اصل این فرع از یمن شد عطربیز
Бар набӣ аз файз раҳмон рехтанд
بر نبی از فیض رحمان ریختند
Моя Эй мемонад боқии зини абир
مایه ای می ماند باقی زین عبیر
Бар « назирӣ » дар хуросон рехтанд
بر «نظیری » در خراسان ریختند