зи бедоди ту ҳарфи меҳрро ному нишон гум шуд

ز بیداد تو حرف مهر را نام و نشان گم شد

Китоби ҳасанро ҷузви муҳаббат аз миён гум шуд

کتاب حسن را جزو محبت از میان گم شد

зи ҷӯши булҳаваси гирди дилат ошиқ наме гардад

ز جوش بوالهوس گرد دلت عاشق نمی گردد

Туфайлӣ ҷамъ шуд чандон ки ҷои миҳмон гум шуд

طفیلی جمع شد چندان که جای میهمان گم شد

Саҳари байтии мғнӣ май сурӯд аз ту ба ёд омад

سحر بیتی مغنی می سرود از تو به یاد آمد

Чунон шурӣ баровардам ки вақти дӯстон гум шуд

چنان شوری برآوردم که وقت دوستان گم شد

Ба нолши хостами ҷо дар дилат , афтодам аз чашмат

به نالش خواستم جا در دلت، افتادم از چشمت

Гадо омад ки садр қурб ёбад , остон гум шуд

گدا آمد که صدر قرب یابد، آستان گم شد

Пас аз умрӣ шудам арзӣ кунам , чандон ба пеш омад

پس از عمری شدم عرضی کنم، چندان به پیش آمد

Ки мазмуни сухани садбор аз дил то забон гум шуд

که مضمون سخن صدبار از دل تا زبان گم شد

Матоъии дайр агар дорем бар мо рад макун зоҳид

متاعی دیر اگر داریم بر ما رد مکن زاهد

Ба азм каъба мерафтем роҳи корвон гум шуд

به عزم کعبه می رفتیم راه کاروان گم شد

Ҳуш то тофт рӯ аз ман мизоҷи корҳо баргашт

هوش تا تافت رو از من مزاج کارها برگشت

Тараб тобаст дар бар ман калиди осмон гум шуд

طرب تابست در بر من کلید آسمان گم شد

Ҳавасро дар фироқи марҳамати хоб гарон бигирифт

هوس را در فراق مرحمت خواب گران بگرفت

Тарабро дар суроғи офияти ному нишон гум шуд

طرب را در سراغ عافیت نام و نشان گم شد

Агар пурсад касе ҳол « назирӣ »ро бигӯедаш

اگر پرسد کسی حال «نظیری » را بگوییدش

Ки дар домаст он мурғӣ ки шаб аз ошён гум шуд

که در دامست آن مرغی که شب از آشیان گم شد