Бикаш , бисӯз , ки ном амон нахоҳам барад

بکش، بسوز، که نام امان نخواهم برد

Дуо ба дарди сар осмон нахоҳам барад

دعا به درد سر آسمان نخواهم برد

Макун мулоҳиза аз куштанам ки рӯзи ҷазо

مکن ملاحظه از کشتنم که روز جزا

зи рашки номи туро бар забон нахоҳам барад

ز رشک نام تو را بر زبان نخواهم برد

зи дили тпидни оғоз ишқ донистам

ز دل طپیدن آغاز عشق دانستم

Казин муомилаи ғайр аз зиён нахоҳам барад

کزین معامله غیر از زیان نخواهم برد

зи изтироби дилами рӯз васл маълумаст

ز اضطراب دلم روز وصل معلومست

Ки аз балои шаби ҳиҷр ҷон нахоҳам барад

که از بلای شب هجر جان نخواهم برد

Басаст чанд кунӣ эй фироқ бе раҳмӣ

بس است چند کنی ای فراق بی رحمی

Дигар ба хеши таҳаммул гумон нахоҳам барад

دگر به خویش تحمل گمان نخواهم برد

Агар зи доман Юсуф кунанд болинам

اگر ز دامن یوسف کنند بالینم

Сиррӣ ки вақф ту шуд з остон нахоҳам барад

سری که وقف تو شد ز آستان نخواهم برد

Ба ин малол ки ман май рӯми басӯии чаман

به این ملال که من می روم بسوی چمن

Чаҳ ҷои ғунча ки барг хазон нахоҳам барад

چه جای غنچه که برگ خزان نخواهم برد

« назирӣ » ин чаҳ баландӣу тези прўозист

«نظیری » این چه بلندی و تیز پروازیست

зи шавқи раҳ ба сӯй ошён нахоҳам барад

ز شوق ره به سوی آشیان نخواهم برد