Табассумаш ба лаб аз шарми хашм ва кин гардад

تبسمش به لب از شرم خشم و کین گردد

Киришмааш гиреҳ аз ноз бар ҷабин гардад

کرشمه اش گره از ناز بر جبین گردد

Кунад ба дидаи шикаррези ашки талхам ро

کند به دیده شکرریز اشک تلخم را

Ба хандае ки азуи заҳр ангабин гардад

به خنده‌ای که ازو زهر انگبین گردد

Азу ба қимати осоиши абади бихарам

ازو به قیمت آسایش ابد بخرم

Ҷароҳатӣ ки дилами як нафас ғамин гардад

جراحتی که دلم یک نفس غمین گردد

Чу бод аз сари олам ба ҷаҳд бархезам

چو باد از سر عالم به جهد برخیزم

Агар дамӣ ба ман аз меҳр ҳамнишин гардад

اگر دمی به من از مهر همنشین گردد

На қибла донаму неи каъба , кофари ишқам

نه قبله دانم و نی کعبه، کافر عشقم

Чу саҷдаи пеши бути орми қабул дайн гардад

چو سجده پیش بت آرم قبول دین گردد

Гуҳӣ ки ҷома тақво даранд гуедам

گهی که جامه تقوی درند گوییدم

Ки даст кист ? ки пинҳон дар остин гардад

که دست کیست؟ که پنهان در آستین گردد

Сухани тарозӣу дониши ҳунар « назирӣ » нест

سخن طرازی و دانش هنر «نظیری » نیست

Қабули дӯсти магари нола ҳазин гардад

قبول دوست مگر ناله حزین گردد