Чун абри баҳорӣ ба серум соя фикан шуд

چون ابر بهاری به سرم سایه فکن شد

Бар ҳар бар бумам ки назар кард чаман шуд

بر هر بر بومم که نظر کرد چمن شد

Чун шамъ ки шуд раҳбари парвона ба оташ

چون شمع که شد رهبر پروانه به آتش

Дили сӯзӣ ӯ боиси ҷони бозӣ ман шуд

دل سوزی او باعث جان بازی من شد

намехост шавад қойили назмам ба балоғат

می خواست شود قایل نظمم به بلاغت

Сдпоиаҳ ба шеб омад ва бар авҷ сухан шуд

صدپایه به شیب آمد و بر اوج سخن شد

Бе ҷоми ҳама май каш ва бе бодаи ҳамаи маст

بی جام همه می کش و بی باده همه مست

Аз назми нави ойини Муғони расм куҳан шуд

از نظم نو آیین مغان رسم کهن شد

Шак нест ки аз ним назар кор барояд

شک نیست که از نیم نظر کار برآید

Онро ки далели осифи эъҷоз сухан шуд

آن را که دلیل آصف اعجاز سخن شد

Ҳмсоигишро асар абр баҳораст

همسایگیش را اثر ابر بهارست

Ҳам хона гулистон шуд ва ҳам хор саман шуд

هم خانه گلستان شد و هم خار سمن شد

Аз ёру диёр ар накунам ёд аҷаб нест

از یار و دیار ار نکنم یاد عجب نیست

Аз рашки ман имсоли ғарибӣ ба ватан шуд

از رشک من امسال غریبی به وطن شد

Бар хок дараш ҷои шаҳидони надиҳади кас

بر خاک درش جای شهیدان ندهد کس

Лутфӣаст ки кофури тану атр кафан шуд

لطفی است که کافور تن و عطر کفن شد

Меҳмон биҳиштӣ махӯр андӯҳ « назирӣ »

مهمان بهشتی مخور اندوه «نظیری »

Нзҳтгаҳи ҳурони ҷинони байт ҳузн шуд

نزهتگه حوران جنان بیت حزن شد