Дил каз ту шуд бурӣда кам аз санг ва рӯ набӯд

دل کز تو شد بریده کم از سنگ و رو نبود

Пайванди рӯҳ буд ба ту инс ва ху набӯд

پیوند روح بود به تو انس و خو نبود

Меҳри ту ногаҳон ба сар омад сабаб надошт

مهر تو ناگهان به سر آمد سبب نداشت

Ҳиҷри ту иттифоқ фитод орзӯ набӯд

هجر تو اتفاق فتاد آرزو نبود

Носозӣ назокати толеъи сабуи шикаст

ناسازی نزاکت طالع سبو شکست

Бо он ки дар дами он қадари андар сабу набӯд

با آن که در دم آن قدر اندر سبو نبود

Чашму димоғи мардуми оқили гирифта буд

چشم و دِماغ مردم عاقل گرفته بود

ё худ гули ҷунуни марои ранг ва бӯ набӯд

یا خود گل جنون مرا رنگ و بو نبود

Ақлам ки имтиёзи гуҳари з устихон накард

عقلم که امتیاز گهر ز استخوان نکرد

Ком ҳумо бурид ва дараш дар гулӯ набӯд

کام هما برید و دُرّش در گلو نبود

Гар пул ба роҳи номау қосид наме шикаст

گر پل به راه نامه و قاصد نمی‌شکست

Бисёр тираи оби муҳаббат ба ҷӯ набӯд

بسیار تیره آب محبت به جو نبود

Мӯъҷиз фурӯ гузошт зи сари кони гули изор

معجر فرو گذاشت ز سر کآن گل عذار

Лоиқ ба рӯй муфлиси ношстаҳ рӯ набӯд

لایق به روی مفلس ناشسته رو نبود

Гуфтам ки аҳд бастан ва танҳо гузоштан

گفتم که عهد بستن و تنها گذاشتن

Доне бадаст , агарчӣ нагӯям накӯ набӯд

دانی بد است، اگرچه نگویم نکو نبود

Ҳасани ту дар тарозуии абр ва бало фурухт

حسن تو در ترازوی ابر و بلا فروخت

Рӯзӣ ба ман ки дасти раси санг ва рӯ набӯд

روزی به من که دست رس سنگ و رو نبود

Гуфт он замон ки ғамзаам ин моҷаро навишт

گفت آن زمان که غمزه‌ام این ماجرا نوشت

Ҳеҷам ба ҳастӣ ту сар гуфт ва гӯ набӯд

هیچم به هستی تو سر گفت‌و‌گو نبود

эй тоирӣ ки номаи сӯии дӯст май барӣ

ای طایری که نامه سوی دوست می‌بری

Гар прсдт ки буд « назирӣ » бигӯ набӯд

گر پرسدت که بود «نظیری‌»، بگو نبود!