Ту май ронӣу хотир бо ту завқ гуфтугӯ дорад

تو می رانی و خاطر با تو ذوق گفتگو دارد

Гадои ҳангоми мурдани подшоҳӣ орзӯ дорад

گدا هنگام مردن پادشاهی آرزو دارد

Ту шамъи базм ҳаркас гаштае суҳбати ғанимати дон

تو شمع بزم هرکس گشته ای صحبت غنیمت دان

Ки ин парвонаи ҳам бо гӯша ӣӣ торик ху дорад

که این پروانه هم با گوشه یی تاریک خو دارد

Ҳарорат аз барои гармем бисёр май бояд

حرارت از برای گرمیم بسیار می باید

Дил чун мумам аз сахтии ҷадал бо санг ва рӯ дорад

دل چون مومم از سختی جدل با سنگ و رو دارد

Кадомами маҷлису сомон ки май хӯрдан ба ёди орм

کدامم مجلس و سامان که می خوردن به یاد آرم

Чароғи тира ӣӣ дорам ки мурдан орзӯ дорад

چراغ تیره یی دارم که مردن آرزو دارد

Ба бдмстӣ сазадгар муттаҳам созад марои соқӣ

به بدمستی سزد گر متهم سازد مرا ساقی

Ҳануз аз бода поринаам паймона бӯ дорад

هنوز از باده پارینه ام پیمانه بو دارد

Сазадгар боғбони дарҳои боғ аз ноз бигушоед

سزد گر باغبان درهای باغ از ناز بگشاید

Ки булбули гашти масту ғунчааш гул дар гулӯ дорад

که بلبل گشت مست و غنچه اش گل در گلو دارد

Кадомин буд ? ҷоми лутф ва кӣ додӣ « назирӣ » ро

کدامین بود؟ جام لطف و کی دادی «نظیری » را

Ҳануз он бастаи лаби оби ғарибӣ дар гулӯ дорад

هنوز آن بسته لب آب غریبی در گلو دارد