Ҳавои кӯй ӯ овораам аз хона ме созад

هوای کوی او آواره‌ام از خانه می‌سازد

Фусун ӯ падарро аз писар бегона ме созад

فسون او پدر را از پسر بیگانه می‌سازد

Салоҳам ишқ шуд куфрами яқини инкори имонам

صلاحم عشق شد کفرم یقین انکار ایمانم

Муҳаббати каъба вайрон мекунад бтхонаҳ ме созад

محبت کعبه ویران می‌کند بتخانه می‌سازد

Қалам дар ихтиёр ӯст ман чун нақши мавҳумам

قلم در اختیار اوست من چون نقش موهومم

Гарм фарзона медорад , гарм девона ме созад

گَرَم فرزانه می‌دارد، گَرَم دیوانه می‌سازد

Ба нохуни реша ҷон мекунам аз ҳам , хушо дастӣ

به ناخن ریشه جان می‌کنم از هم، خوشا دستی

Ки гоҳе чанг дар зулфи нигорӣ шона ме созад

که گاهی چنگ در زلف نگاری شانه می‌سازد

Дил аз раду қабули маҷлисам хӯн шуд , хушо риндӣ

دل از رد و قبول مجلسم خون شد، خوشا رندی

Ки шаб бо кунҷи гулхани рӯз бо вайрона ме созад

که شب با کنج گلخن روز با ویرانه می‌سازد

Чу гунҷишк аз паии бозии азизам дар кафи тифлӣ

چو گنجشک از پی بازی عزیزم در کف طفلی

зи зулфами дом май бофади зи холам дона ме созад

ز زلفم دام می‌بافد ز خالم دانه می‌سازد

Макун аз базм чун бегонагони берун « назирӣ » ро

مکن از بزم چون بیگانگان بیرون «نظیری» را

Агар менест , болои таҳ паймона ме созад

اگر می نیست، بالای ته پیمانه می‌سازد