Айшами хуш аз он шуъла афрӯхта бошад

عیشم خوش از آن شعله افروخته باشد

Нақалам дили ришу ҷигар сӯхта бошад

نقلم دل ریش و جگر سوخته باشد

Аз меҳнати лаб бастанам он кас шавад огаҳ

از محنت لب بستنم آن کس شود آگه

Каз теғи ҷафои чоки дилӣ дӯхта бошад

کز تیغ جفا چاک دلی دوخته باشد

Дар арса гулзор кунад нолаи зи танагӣ

در عرصه گلزار کند ناله ز تنگی

Мурғӣ ки ба кунҷ қафас омӯхта бошад

مرغی که به کنج قفس آموخته باشد

Некуӣии мо дар раҳ бозор хариданд

نیکوییی ما در ره بازار خریدند

Айбаш ба мтоъист ки нафурӯхта бошад

عیبش به متاعیست که نفروخته باشد

Муҳтоҷии мо боиси осоиш мо шуд

محتاجی ما باعث آسایش ما شد

Ғорат нахурд ҳарки ниндўхтаҳ бошад

غارت نخورد هرکه نیندوخته باشد

Гармӣ мафрушед ки дар маҷмаъ мо нест

گرمی مفروشید که در مجمع ما نیست

Шамъӣ ки на аз сӯзи худ афрӯхта бошад

شمعی که نه از سوز خود افروخته باشد

Аз сидқи нафас чанд зании лоф « назирӣ »

از صدق نفس چند زنی لاف «نظیری »

Машкати ҳамаи сурб ва ҷгрсўхтаҳ бошад

مشکت همه سرب و جگرسوخته باشد