Шаби фиғонро ба дар хилват ӯ борӣ буд

شب فغان را به در خلوت او باری بود

Нола барчед агар дар дилаши озорӣ буд

ناله برچید اگر در دلش آزاری بود

Шӯришу арбадае дар шаби он зулф набӯд

شورش و عربده‌ای در شب آن زلف نبود

Бахти ман буд агар фитнаи бедорӣ буд

بخت من بود اگر فتنه بیداری بود

Хештанро ба дами саҳар бар ӯ май бастам

خویشتن را به دم سحر بر او می بستم

Ҳар сари мӯии маро бо руху қади корӣ буд

هر سر موی مرا با رخ و قد کاری بود

На ғами муддаӣон буд на ошӯби надим

نه غم مدعیان بود نه آشوب ندیم

Гул бехор магӯ гулшан бехорӣ буд

گل بی خار مگو گلشن بی خاری بود

Мисри вайрони диламро з бас омад шуд ӯ

مصر ویران دلم را ز بس آمد شد او

Юсуфӣ бар сар ҳар кӯчау бозорӣ буд

یوسفی بر سر هر کوچه و بازاری بود

Бар дили хастаи ман буд нигоҳаш ҳарчанд

بر دل خسته من بود نگاهش هرچند

Ҳар тарафи ҷон ба кафи устодаи харидорӣ буд

هر طرف جان به کف استاده خریداری بود

Ҳасану ҳайрат ба ҳам ифшоӣ ғараз ме карданд

حسن و حیرت به هم افشای غرض می کردند

На ғами пурсишу неи заҳмати гуфторӣ буд

نه غم پرسش و نی زحمت گفتاری بود

Дар висолаш агар аз ман нафасии боқӣ буд

در وصالش اگر از من نفسی باقی بود

Он нафас бар дили ман ҳалқаи зуннорӣ буд

آن نفس بر دل من حلقه زناری بود

Ин ҳамаи лоф ки дар қурб « назирӣ » ме зад

این همه لاف که در قرب «نظیری » می زد

Дидамаш бар сари он кӯии аҷаби хорӣ буд

دیدمش بر سر آن کوی عجب خواری بود