Ҳасан чанде сар ба дили шухӣ ва хўдроиӣ диҳад

حسن چندی سر به دل شوخی و خودرایی دهد

Шаҳ чу гирад мамлакати аввал ба яғмое диҳад

شه چو گیرد مملکت اول به یغمایی دهد

Дидаи ошиқи наёбади завқ аз дидори дӯст

دیده عاشق نیابد ذوق از دیدار دوست

Гар на аввали тарк диданҳои ҳарҷое диҳад

گر نه اول ترک دیدن های هرجایی دهد

Лиззати дашномаш аз ман пресс коби талху шӯр

لذت دشنامش از من پرس کاب تلخ و شور

Завқи кавсар дар мазоқи мард саҳройӣ диҳад

ذوق کوثر در مذاق مرد صحرایی دهد

Гардад аз ҷон доданами маълуми шавқ рӯй дӯст

گردد از جان دادنم معلوم شوق روی دوست

Зон намемеРом ки тарсами марг расвоӣ диҳад

زان نمی میرم که ترسم مرگ رسوایی دهد

Дар биёбонҳо наме ганҷам агар туғёни шавқ

در بیابان ها نمی گنجم اگر طغیان شوق

Банд бигушоед чу сайлами сар ба шайдое диҳад

بند بگشاید چو سیلم سر به شیدایی دهد

Гиряи мо талху табъи мизбони ранҷиш пазир

گریه ما تلخ و طبع میزبان رنجش پذیر

Савти мутриб бар дилаш бигзор гироӣ диҳад

صوت مطرب بر دلش بگذار گیرایی دهد

Шиква камтар кун « назирӣ »гар касе ёрӣ накард

شکوه کمتر کن «نظیری » گر کسی یاری نکرد

Рахти мо сӯзад чаҳ нуқсон тамошое диҳад

رخت ما سوزد چه نقصان تماشایی دهد