Бонги не май баради зи ҳуши маро

بانگ نی می برد ز هوش مرا

намедиҳад май зи роҳи гӯши маро

می دهد می ز راه گوش مرا

Нола ноӣ то ҳарими висол

ناله نای تا حریم وصال

Май барад бар канору дӯши маро

می برد بر کنار و دوش مرا

Модарам ноӣ ва ман чу Тифли рзиъ

مادرم نای و من چو طفل رضیع

Савт ӯ мекунад хамӯш маро

صوت او می کند خموش مرا

Нахл нахласт ноӣ пиндорӣ

نخل نخلست نای پنداری

намечашонд ба неши нӯши маро

می چشاند به نیش نوش مرا

Мутриб майгусор дар назар аст

مطرب می گسار در نظر است

Нест ҳоҷат ба май фуруши маро

نیست حاجت به می فروش مرا

Сари ғайбами даруни пардаи роз

سر غیبم درون پرده راز

Нағма меоварад ба ҷӯши маро

نغمه می آورد به جوش مرا

Чун самоъам ниқоб бардорад

چون سماعم نقاب بردارد

Нашавад шарм рӯй пӯши маро

نشود شرم روی پوش مرا

Ғазали мутрибам ба ваҷд оварад

غزل مطربم به وجد آورد

Ҷон равад бар сари хурӯши маро

جان رود بر سر خروش مرا

Ҷӯш зад дар дарун « назирӣ » ҳарф

جوش زد در درون «نظیری » حرف

Кош будӣ сухани нюаши маро

کاش بودی سخن نیوش مرا