Фироқи дӯстон бисёр пеш омад дили мо ро

فراق دوستان بسیار پیش آمد دل ما را

Ғам берун гирифт аз мо ҳавои манзили мо ро

غم بیرون گرفت از ما هوای منزل ما را

Гули афшон буд бо ту ҳар бен хору сари сангӣ

گل افشان بود با تو هر بن خار و سر سنگی

Ту чун рафтӣ аз ӣнҷо офатӣ зад ҳосили мо ро

تو چون رفتی از اینجا آفتی زد حاصل ما را

ЪФоки аллоҳ ба қайди ишқам аз ҳастӣ баровардӣ

عفاک الله به قید عشقم از هستی برآوردی

Ба як мушкил намӯдӣ ҳали ҳазорон мушкили мо ро

به یک مشکل نمودی حل هزاران مشکل ما را

Агар мақбул агар мардӯди ҳарфи мо асар дорад

اگر مقبول اگر مردود حرف ما اثر دارد

Тавон тъўиз бозу кард саҳари ботили мо ро

توان تعویذ بازو کرد سحر باطل ما را

Сиришти мо хавоси меҳру табъ дӯстӣ дорад

سرشت ما خواص مهر و طبع دوستی دارد

Брҳмн бут намесозад магари мушти кули мо ро

برهمن بت نمی سازد مگر مشت کل ما را

Ҳамаи афсонаи гесуу рухсор ту ме гӯям

همه افسانه گیسو و رخسار تو می گویم

Шаби мо нур мебахшад чароғи маҳфили мо ро

شب ما نور می بخشد چراغ محفل ما را

Бишорат дар гузари додему шоҳид дар назар дорем

بشارت در گذر دادیم و شاهد در نظر داریم

Ба дидори ту чашм афтод бахти мқбли мо ро

به دیدار تو چشم افتاد بخت مقبل ما را

Дарин саҳро « назирӣ » нест лоғартар зи мо сайдӣ

درین صحرا «نظیری » نیست لاغرتر ز ما صیدی

Ки бар фитрок май бандади шикори бсмли мо ро

که بر فتراک می بندد شکار بسمل ما را