Бахти мо сусту ишқи ту фирӯз

بخت ما سست و عشق تو فیروز

Мо ҳамаи хӯшаи чини ту хирмани сӯз

ما همه خوشه چین تو خرمن سوز

Ишқи ту рқъаҳи сози кисват ҳо

عشق تو رقعه ساز کسوت ها

Ақли мо аблаҳи мураққаъи дуз

عقل ما ابله مرقع دوز

Бар мураққаъи гул фано дузем

بر مرقع گل فنا دوزیم

Бӯе аз маърифат набарда ҳануз

بویی از معرفت نبرده هنوز

Лнтароне ҷавоб булҳавас аст

لن ترانی جواب بوالهوس است

Чанд савми висолу фасли тамӯз

چند صوم وصال و فصل تموز

Сӯфӣ онгаҳ шиканҷ дар абрӯ

صوفی آنگه شکنج در ابرو

Кас надидаст ошиқи кин туз

کس ندیدست عاشق کین توز

Шодмонӣ ки нест қисмат нест

شادمانی که نیست قسمت نیست

Ғам ки рӯзӣаст мерасад шабу рӯз

غم که روزیست می رسد شب و روز

Рӯй осӯдагӣ наме бинад

روی آسودگی نمی بیند

Оқибати байн ва офият андӯз

عاقبت بین و عافیت اندوز

Ҳаст аз давлати муҳаббати ту

هست از دولت محبت تو

Шаби мо рӯзу рӯзи мо наврӯз

شب ما روز و روز ما نوروز

Дар ғамати доғҳои синаи мост

در غمت داغ های سینه ماست

Ҳамаи гулҳои бӯстони афрӯз

همه گل های بوستان افروز

Наҳвӣу мантиқии фақиҳу ҳаким

نحوی و منطقی فقیه و حکیم

Ҳама аз ишқи мо фалоҳ омӯз

همه از عشق ما فلاح آموز

Ту ба сӯрати мубин « назирӣ » ро

تو به صورت مبین «نظیری » را

Ки ҳақиқат баён шавад ба румуз

که حقیقت بیان شود به رموز