Дар парда раҳ надоданд вақти сухани сабо ро

در پرده ره ندادند وقت سخن صبا را

Ман нек мешиносам пайғоми ошно ро

من نیک می‌شناسم پیغام آشنا را

Айши диёри ғурбат чун барқ дар гузор аст

عیش دیار غربت چون برق در گذار است

Натавон ба қайд кардани завқи гурезпо ро

نتوان به قید کردن ذوق گریزپا را

Ваҷду самоъи сӯфӣ , холӣ аз он мақом аст

وجد و سماع صوفی، خالی از آن مقام است

Чизе ба ёр монад , он оҳӯи хато ро

چیزی به یار ماند، آن آهو خطا را

Аз хурдае ки дорад гул дар қабо нагунҷад

از خرده‌ای که دارد گل در قبا نگنجد

Ҷое ки ҳаст завқӣ мегардад ошкоро

جایی که هست ذوقی می‌گردد آشکارا

Бо фақр ва тангдастӣ шавамаст аҷабу мастӣ

با فقر و تنگدستی شوم است عجب و مستی

Дар кишвари ғаюрон нихват кашад гадо ро

در کشور غیوران نخوت کشد گدا را

Бар қадар қобилият доданд ҳарчӣ доданд

بر قدر قابلیت دادند هرچه دادند

Ҳақи рост бар ту ҳуҷҷат тӯҳмат манеҳ қазо ро

حق راست بر تو حجت تهمت منه قضا را

Аз марғзори уқбо ё сабзаи зори дунё

از مرغزار عقبی یا سبزه زار دنیا

То донам аз куҷое , ҳарфӣ бигӯ худо ро

تا دانم از کجایی، حرفی بگو خدا را

Инсофу меҳрбонӣ , аҳд аз ҷаҳон барандохт

انصاف و مهربانی، عهد از جهان برانداخت

Шуд ростӣ хуш омад , шуд дӯстии мудоро

شد راستی خوش آمد، شد دوستی مدارا

Бо шоҳи ишқи бозони охир касе бигӯед

با شاه عشق بازان آخر کسی بگوید

Беобу донаи киштии мурғони хуши наво ро

بی آب و دانه کشتی مرغان خوش نوا را

Аз коҳиши муҳибон бар қадар худ физойанд

از کاهش محبان بر قدر خود فزایند

Бо ин хасиси мардум , ёрии мгири ёро

با این خسیس مردم، یاری مگیر یارا

Хуши фитратӣ « назирӣ » ҳали дақиқ худ кун

خوش فطرتی «نظیری » حل دقیق خود کن

Ҳосили зи кори мардум бонгӣаст Асия ро

حاصل ز کار مردم بانگی است آسیا را