Сӯии саҳрои ҳақиқати баради ишқам аз ҳавас

سوی صحرای حقیقت برد عشقم از هوس

Маст май гаштам ба қасди сайд ва меронадам фарс

مست می گشتم به قصد صید و می راندم فرس

Чун ба фармони пери гаштам ғолиб омад шавқи дӯст

چون به فرمان پیر گشتم غالب آمد شوق دوست

Аз хаёлаши рафтаи рафта ишқ шуд майлу ҳавас

از خیالش رفته رفته عشق شد میل و هوس

То ба душман дар низои кори ту бо хашми тест

تا به دشمن در نزاعی کار تو با خشم تست

Чун шӯии оҷиз ба фарёдат расад фарёдрас

چون شوی عاجز به فریادت رسد فریادرس

Чашми наргис дар камӣну теғи сӯсан бар каф аст

چشم نرگس در کمین و تیغ سوسن بر کف است

Май гурезам аз чаман чун дузд аз дасти асас

می گریزم از چمن چون دزد از دست عسس

Мо ба ин коса диёр оварда будем ангабин

ما به این کاسه دیار آورده بودیم انگبین

Дасту пои мӯр будему пару боли магас

دست و پای مور بودیم و پر و بال مگس

Оби симоӣ ҷавонӣ рафту ҷисм зор монад

آب سیمای جوانی رفت و جسم زار ماند

Сайли наврӯзии гузашт ва монад боқии хору хас

سیل نوروزی گذشت و ماند باقی خار و خس

ӣнқадари дамро ки мизону ҳисобӣ дар раҳаст

اینقدر دم را که میزان و حسابی در رهست

Як замон кораст агар хоҳӣ ки бишумории нафас

یک زمان کارست اگر خواهی که بشماری نفس

Ишқ омад кард беруни ҳаркиро дар хона дид

عشق آمد کرد بیرون هرکه را در خانه دید

Худ парастор « назирӣ » монаду дигари ҳеҷ кас

خود پرستار «نظیری » ماند و دیگر هیچ کس