Гушӯд абри бағал бар чамани сипоси сипос

گشود ابر بغل بر چمن سپاس سپاس

зи зери пардаи баромади арӯси хуши анфос

ز زیر پرده برآمد عروس خوش انفاس

Канори дашт ва чаман шуд пар аз каромати абр

کنار دشت و چمن شد پر از کرامت ابر

Ҳазор шукр ки олами баромад аз ифлос

هزار شکر که عالم برآمد از افلاس

Кунун чу муҳра тосаст парнигор замин

کنون چو مهره طاسست پر نگار زمین

Прир агарчӣ чаман буд сода чун таҳи тос

پریر اگرچه چمن بود ساده چون ته طاس

Саҳоби ғӯта ба дарё ҳаме занад ҳар дам

سحاب غوطه به دریا همی زند هر دم

ТФрҷист ки зоҳиди фитода дар васвос

تفرجیست که زاهد فتاده در وسواس

Касе ба соқӣ бидамаст мо наме гуяд

کسی به ساقی بدمست ما نمی گوید

Ки май ҳама ба замини рехт каҷ магардон кос

که می همه به زمین ریخت کج مگردان کاس

Биё ки домани сарву гулӣ ба дасти орем

بیا که دامن سرو و گلی به دست آریم

Ҳамин ки фарш гиёҳ ҳаст гӯ мабош пилос

همین که فرش گیاه هست گو مباش پلاس

Ба ҷӯад абр бирақсему зер пой кунем

به جود ابر برقصیم و زیر پای کنیم

Саховатӣ ки буд бастаи шумору қиёс

سخاوتی که بود بسته شمار و قیاس

зи молу мамлакаташи пос ва амн бархезад

ز مال و مملکتش پاس و امن برخیزد

Шаҳӣ ки хотири давряшро надорад пос

شهی که خاطر دوریش را ندارد پاس

Саволи файз « назирӣ » зи кӯҳ ва саҳро кун

سؤال فیض «نظیری » ز کوه و صحرا کن

Ки буи хайр намеояд аз равоқу асос

که بوی خیر نمی آید از رواق و اساس