Ту кӯдакӣ ба бузургони забони дарозии бас

تو کودکی به بزرگان زبان درازی بس

Ба сайди ширдилони қасди шоҳбозии бас

به صید شیردلان قصد شاهبازی بس

Барои қиблаи исломи каъба сохта анд

برای قبله اسلام کعبه ساخته اند

Ниёзи хоки сари кӯии хонасозӣ бас

نیاز خاک سر کوی خانه سازی بس

зи шаҳри гирд ба як тохтан баровардӣ

ز شهر گرد به یک تاختن برآوردی

зи Рахши ҷаври фурӯди ои токтозии бас

ز رخش جور فرود آی تاکتازی بس

Ту хуби рӯ ба ҳар олоишии қабули дилӣ

تو خوب رو به هر آلایشی قبول دلی

Мсози ҷомаи намозӣ , рухи намозии бас

مساز جامه نمازی، رخ نمازی بس

Ба рӯй муъҷизаи холи муҷоҳидӣ ки ту рост

به روی معجزه خال مجاهدی که تو راست

Барои куштани аҳли фаранги ғозии бас

برای کشتن اهل فرنگ غازی بس

Чунон баради дили Маҳмӯди чашми ҳиндӯят

چنان برد دل محمود چشم هندویت

Ки бо Аёз бигӯед дигар Аёзии бас

که با ایاز بگوید دگر ایازی بس

Қад чу чанг нагӯям ки дар канорами гир

قد چو چنگ نگویم که در کنارم گیر

Ба нағмае ки зи даврами ҳамеи навозии бас

به نغمه ای که ز دورم همی نوازی بس

Ниёз , шеваи мо оҷизон муҳтоҷ аст

نیاز، شیوه ما عاجزان محتاج است

Туро ки ҳасан ва ҷамоласт бе ниёзии бас

تو را که حسن و جمالست بی نیازی بس

Ниқоби талъати хуршед чанд хоҳӣ буд

نقاب طلعت خورشید چند خواهی بود

Шбо ! ту зулфнигорам Неи дарозии бас

شبا! تو زلف نگارم نیی درازی بس

Чу субҳ бар мау анҷуми хилоф май гарм

چو صبح بر مه و انجم خلاف می گرم

Ҳамин ки хасм шавад пасти сарфарозии бас

همین که خصم شود پست سرفرازی بس

зи каҷи қимор « назирӣ » ба ростӣ набарӣ

ز کج قمار «نظیری » به راستی نبری

Ба кам занони дғобози покбозии бас

به کم زنان دغاباز پاکبازی بس