Даҳри пурфитна ва шӯраст зи чашми сияҳаш

دهر پرفتنه و شورست ز چشم سیهش

Дорӣ аз чашми бади халқи худоёи нигаҳаш

دار  از چشم بد خلق خدایا نگهش

Ҳаркиро боиси исёну хато ишқ шавад

هرکه را باعث عصیان و خطا عشق شود

Малик аз рашк бисӯзад ки нависад гунаҳаш

ملک از رشک بسوزد که نویسد گنهش

Пар магӯ хоҷа ки ъшртгаҳи мо равшан азуаст

پر مگو خواجه که عشرتگه ما روشن ازوست

Ҳама ҷо ҳаст , вале дар ҳама дил нест раҳаш

همه جا هست، ولی در همه دل نیست رهش

Дили ҳаркас ки дарин ғамкада саҳро гардад

دل هرکس که درین غمکده صحرا گردد

Ногаҳони Юсуфи канъон ба дар ояд з чаҳаш

ناگهان یوسف کنعان به در آید ز چهش

Рашк бар кӯдаки лашкари шикан мо дорад

رشک بر کودک لشکر شکن ما دارد

Подшаҳи зода ки ҳастанд зи хосони сипаҳаш

پادشه زاده که هستند ز خاصان سپهش

Малики чин бо буту бтхонаҳ ба яғмои бабрад

ملک چین با بت و بتخانه به یغما ببرد

Гар каллаи гӯша ба яғмо шаканд Подшаҳаш

گر کله گوشه به یغما شکند پادشهش

Аҷри бедории чли солаи нсористи қалил

اجر بیداری چل ساله نثاریست قلیل

Рӯз гардид шаби мо зи маи чордҳш

روز گردید شب ما ز مه چاردهش

Моҳ нав карда зи ифлоси тиҳии паҳлу ро

ماه نو کرده ز افلاس تهی پهلو را

Ноз бар авҷи ҳавои суда чу пари каллааш

ناز بر اوج هوا سوده چو پر کلهش

Аҷаб ар дар дили вайрон « назирӣ » гунҷад

عجب ار در دل ویران «نظیری » گنجد

Кӯҳро тоб набошад ки шавад ҷилваи гуҳаш

کوه را تاب نباشد که شود جلوه‌گهش