Аз хуии Карими ту гунаҳи гашти фаромӯш

از خوی کریم تو گنه گشت فراموش

Шармандаи нмондими зиҳии афви хатопӯш

شرمنده نماندیم زهی عفو خطاپوش

Дили роҳи ту пўиид ва наад бар сару ҷони пой

دل راه تو پویید و نهد بر سر و جان پای

Ҷони даст ту бӯсед ва занад бар дилу дайни дӯш

جان دست تو بوسید و زند بر دل و دین دوش

Ҷуз бар ту нахонам ки надард варақами бахт

جز بر تو نخوانم که ندرد ورقم بخت

Ҷуз аз ту напурсам ки нтобад фалаками гӯш

جز از تو نپرسم که نتابد فلکم گوش

Гуё сухани ишқ ту шуд қӯти хирадҳо

گویا سخن عشق تو شد قوت خردها

Кондм ки кунам васфи ту дар дом фитад ҳуш

کاندم که کنم وصف تو در دام فتد هوش

Ман худ шавам аз ҳар сухани хеши пушаймон

من خود شوم از هر سخن خویش پشیمان

Венаи қавм ба ман ҳеҷ нгўинд ки хомӯш

وین قوم به من هیچ نگویند که خاموش

Пухтем рангу реша ва лиззат нагирифтем

پختیم رنگ و ریشه و لذت نگرفتیم

Зини хоми ҳарифон ки надоранд ба ҳам ҷӯш

زین خام حریفان که ندارند به هم جوش

Гардад ду ҷаҳони ҳеҷ чу бо ҳам биншинанд

گردد دو جهان هیچ چو با هم بنشینند

Султони қлндрўшу абдоли нмдпўш

سلطان قلندروش و ابدال نمدپوش

Аз рафтани даврони ҳнрдўсти ятемам

از رفتن دوران هنردوست یتیمم

Натавон падар аз сар шударо гуфт ки мхрўш

نتوان پدر از سر شده را گفت که مخروش

Ҳарчанд ба ъушрат гузарад фурсати перӣ

هرچند به عشرت گذرد فرصت پیری

Айём ҷавонӣ натавон кард фаромӯш

ایام جوانی نتوان کرد فراموش

Афсурдатар аз субҳи хумори шаби дӯшам

افسرده تر از صبح خمار شب دوشم

Имрӯз ки бар дӯш барандам з май дӯш

امروز که بر دوش برندم ز می دوش

Биншин ба худ ар хуш шавадат вақт « назирӣ »

بنشین به خود ار خوش شودت وقت «نظیری »

Юсуф ки харии муфт ба қалби ду се мафруш

یوسف که خری مفت به قلب دو سه مفروش