Гар ҷаҳони кушта бедод шавад бргзрш

گر جهان کشته بیداد شود برگذرش

Аз такаббур ба сӯй халқ науфтад назараш

از تکبر به سوی خلق نیفتد نظرش

Ба қафо рӯ накунад баҳри тислои дилӣ

به قفا رو نکند بهر تسلای دلی

Гарчи як шаҳр ба фарёд равад бар асараш

گرچه یک شهر به فریاد رود بر اثرش

Ҳаркиро фитна ӯ барад ба як бори бабрад

هرکه را فتنه او برد به یک بار ببرد

Ҳеҷ каси бози наёбад ки бигӯед хабараш

هیچ کس باز نیابد که بگوید خبرش

Ба сару моли асиронаш амон ме хоҳанд

به سر و مال اسیرانش امان می خواهند

Кас нагӯяд ки мурувват набӯд ин қадараш

کس نگوید که مروت نبود این قدرش

Бас ки аз ҷангу пушаймонӣ ӯ ме тарсанд

بس که از جنگ و پشیمانی او می ترسند

Муфт гӯйон нафурӯшанд насиҳат ба зараш

مفت گویان نفروشند نصیحت به زرش

Лؤлўии дидаи мардум ба хзФ нишморад

لؤلوی دیده مردم به خزف نشمارد

Лек хоҳад ки бирезанд ба домани гуҳараш

لیک خواهد که بریزند به دامن گهرش

Ҳаркиро шӯҳрати савдоӣ Зулайхо бошад

هرکه را شهرت سودای زلیخا باشد

Моҳи гули перҳани оранди ҳама аз сафараш

ماه گل پیرهن آرند همه از سفرش

Муждаи ком ба мо дод даҳонаш зи аввал

مژده کام به ما داد دهانش ز اول

Кас чаҳ донад ки ҳамаи ҳеҷ буд чун камараш

کس چه داند که همه هیچ بود چون کمرش

Бахти моро ки маи чордаҳ дар абр буд

بخت ما را که مه چارده در ابر بود

Накунад ҷуз ба ғалати нолаи хурӯси саҳараш

نکند جز به غلط ناله خروس سحرش

Он ҳумо каз назари ҳиммати мо барме хост

آن هما کز نظر همت ما برمی خاست

Буд бо ном ту омӯхта кунадем париш

بود با نام تو آموخته کندیم پرش

Ваон тзрўӣ ки дам аз фарт муҳаббат ме зад

وان تذروی که دم از فرط محبت می زد

Буд аз сарви ту овехтаи додеми сараш

بود از سرو تو آویخته دادیم سرش

Ҳарчӣ некӯаст наву куҳна « назирӣ » некӯаст

هرچه نیکوست نو و کهنه «نظیری » نیکوست

Хушк созем рутаб чун нафурӯшем турш

خشک سازیم رطب چون نفروشیم ترش