Хиромон омад аз май дар сари оташ

خرامان آمد از می در سر آتش

Чу ӯ омад даромад аз дар оташ

چو او آمد درآمد از در آتش

Бунафша карда хандон бар биногваш

بنفشه کرده خندان بر بناگوش

Чу бар тарафи каллаи нилӯфари оташ

چو بر طرف کله نیلوفر آتش

зи рангомезӣ он зулфу рухсор

ز رنگ آمیزی آن زلف و رخسار

Самандар карда аз хокистари оташ

سمندر کرده از خاکستر آتش

Лабаши афрӯхта аз хандаи миҷмар

لبش افروخته از خنده مجمر

зи ишқаши сӯхтаи авдтар оташ

ز عشقش سوخته عود تر آتش

з ҳар сӯи ҳиндӯии оташи парастӣ

ز هر سو هندوی آتش پرستی

Ба гирди оризаши рақсон бар оташ

به گرد عارضش رقصان بر آتش

Бирав парвонаи ҷони афшон ва аз рашк

برو پروانه جان افشان و از رشک

Фишонд шамъ ҳар дам бар сари оташ

فشاند شمع هر دم بر سر آتش

Агар он бути халил аллоҳ бисӯзад

اگر آن بت خلیل الله بسوزد

Баради баҳр хуш омад озри оташ

برد بهر خوش آمد آزر آتش

Гар инкор оварад , он лаб аҷаб нест

گر انکار آورد، آن لب عجب نیست

Ки рӯҳ аллоҳ занад дар мо дар оташ

که روح الله زند در ما در آتش

Агар дӯзах ба он лаби брФрўзнд

اگر دوزخ به آن لب برفروزند

Гул ва райҳон шавад бар кофари оташ

گل و ریحان شود بر کافر آتش

Ба ҷинати сӯзи ишқаш гар набошад

به جنت سوز عشقش گر نباشد

Шавад бар муъмини оби кавсари оташ

شود بر مؤمن آب کوثر آتش

« назирӣ » коми дил аз сӯхтани ҷӯй

«نظیری » کام دل از سوختن جوی

Шавад парвонаро болу пари оташ

شود پروانه را بال و پر آتش