Бар рухи шикастам аз хатои ранги умеду бим ро

بر رخ شکستم از خطا رنگ امید و بیم را

Бинад мунаҷҷими толеъам аз ҳам дарди тақвим ро

بیند منجم طالعم از هم درد تقویم را

Илми иродат гар кунад завқии насиби ҷони ман

علم ارادت گر کند ذوقی نصیب جان من

Муставфии амри қазо ботил кунад тақсим ро

مستوفی امر قضا باطل کند تقسیم را

Ишқ аз барои доғи ман оташ ба ҷонон ме занад

عشق از برای داغ من آتش به جانان می زند

Афғон ки кардам дӯзахӣ , гулзори иброҳӣм ро

افغان که کردم دوزخی، گلزار ابراهیم را

Нақдӣ ки даврон бардааст аз кӣсаи умрами бурун

نقدی که دوران برده است از کیسه عمرم برون

Ҷовид мустағнӣ шавам аз сад диҳадгар ним ро

جاوید مستغنی شوم از صد دهد گر نیم را

Рафтам ки мисатон бигузарам аз хизмати пери Муғон

رفتم که مستان بگذرم از خدمت پیر مغان

Гулбонги озодии кашами дӯшии занами таслим ро

گلبانگ آزادی کشم دوشی زنم تسلیم را

Нақшӣ ба ботин дида ам хоҳам ба ҳасани кӯдакӣ

نقشی به باطن دیده ام خواهم به حسن کودکی

Ороиш маснад кунам зинат даҳум дияем ро

آرایش مسند کنم زینت دهم دیهیم را

Юсуф ки кардӣ салтанат наяш зи таъзими падар

یوسف که کردی سلطنت نهیش ز تعظیم پدر

Гар шаън ҳасанаш бингарад воҷиб кунад таъзим ро

گر شأن حسنش بنگرد واجب کند تعظیم را

Бар осмони сарварии хуршед агар толеъ шавад

بر آسمان سروری خورشید اگر طالع شود

Ҷӯянди зарроти ҷаҳон бар икдгри тақдим ро

جویند ذرات جهان بر یکدگر تقدیم را

Имрӯзи соҳиби завқу дили ғайр аз « назирӣ » нест кас

امروز صاحب ذوق و دل غیر از «نظیری » نیست کس

Рашкаст бар кохи гадо ! султони ҳафт иқлӣм ро

رشکست بر کاخ گدا! سلطان هفت اقلیم را