Балост хати нигорину зулфи худ ба хамаш

بلاست خط نگارین و زلف خود به خمش

Дигар зи фитна чаҳ бар сари навишта то қаламаш

دگر ز فتنه چه بر سر نوشته تا قلمش

Ба ин ҷамолу никуӣ ки ӯст май тарсам

به این جمال و نکویی که اوست می‌ترسم

Муваҳҳидон ба худоӣ кунанд муттаҳамаш

موحدان به خدایی کنند متهمش

Агар фиреб млоик диҳад аҷаб набӯд

اگر فریب ملایک دهد عجب نبود

Ки ёсмд банависанд ҷои ёснмш

که یاصمد بنویسند جای یاصنمش

Шабӣ ба нолаи дилашро агар ба дасти оре

شبی به ناله دلش را اگر به دست آری

Ба ҳар умед тавон кард такя бар карамаш

به هر امید توان کرد تکیه بر کرمش

Дилӣ ки роҳ ба он чашмаи занхдони барад

دلی که راه به آن چشمه زنخدان برد

Масеҳи об Хизр медиҳад ба ҷоми ҷамаш

مسیح آب خضر می دهد به جام جمش

Шуъӯр нест ки як дам ба хеши пардозам

شعور نیست که یک دم به خویش پردازم

Харобам аз қадаҳи илтифоти дам ба дамаш

خرابم از قدح التفات دم به دمش

Агар зин ба рагами риш бохабар нашавам

اگر زین به رگم ریش باخبر نشوم

зи пой то басарами маҳви лиззати алмш

ز پای تا بسرم محو لذت المش

Ба қайди зулфи гиреҳи гир ӯ гирифторам

به قید زلف گره گیر او گرفتارم

Дареғ ҷон натавонам фишонд дар қадамаш

دریغ جان نتوانم فشاند در قدمش

Парида дил ба ҳавоӣ касе « назирӣ » ро

پریده دل به هوای کسی «نظیری » را

Ки гирди каъбаи бигардади кабӯтари ҳарамаш

که گرد کعبه بگردد کبوتر حرمش