Аз нақлу бодаи гӯша дил гашта равшанаш

از نقل و باده گوشه دل گشته روشنش

Кӯи ҷоми ҷам ки оинаи созами зи оҳанаш

کو جام جم که آینه سازم ز آهنش

Заҳмат кашад зи шамъ мусаххар кунам сипеҳр

زحمت کشد ز شمع مسخر کنم سپهر

То ҳар шаб офтоб барорам зи равзанаш

تا هر شب آفتاب برآرم ز روزنش

Ғоиб шавам зи хилват ва ҳозир шавам бар ӯ

غایب شوم ز خلوت و حاضر شوم بر او

Далқ аз бадан барораму дарбари кашами таниш

دلق از بدن برآرم و دربر کشم تنش

Нгзормш ба ҳарф ки гуяд кадом ва кист

نگذارمش به حرف که گوید کدام و کیست

Гар аз қафоӣ дар расад овози душманаш

گر از قفای در رسد آواز دشمنش

Аз дасти ман ба ҳилаи буруни рафтаи борҳо

از دست من به حیله برون رفته بارها

То по нгирмш накунам сусти доманаш

تا پا نگیرمش نکنم سست دامنش

Себи зқн ба бозяш аз каф наме даҳум

سیب ذقن به بازیش از کف نمی دهم

То даст кӯтаҳам нашавад тавқи гарданаш

تا دست کوتهم نشود طوق گردنش

Зини симгуни ҳисор « назирӣ » наме равад

زین سیمگون حصار «نظیری » نمی رود

То қуфли сим ӯ нашавад наъли тавсанаш

تا قفل سیم او نشود نعل توسنش