Мутриб ба гӯшам зад наво аз гиря маҳзун кардамаш

مطرب به گوشم زد نوا از گریه محزون کردمش

Соқӣ ба дастам дод май паймонаи пар хӯн кардамаш

ساقی به دستم داد می پیمانه پر خون کردمش

Шуд ҳарки гоҳе ҳмрҳм , бехонимон шуд ҳамчуи ман

شد هرکه گاهی همرهم، بی خانمان شد همچو من

Бо ҳар ки бинишастам дамӣ чун хеш маҷнӯн кардамаш

با هر که بنشستم دمی چون خویش مجنون کردمش

Шуд шӯриши савдои ман дар ҳар серумаи бештар

شد شورش سودای من در هر سرمه بیشتر

Ромам нигарадед он парии чандон ки афсун кардамаш

رامم نگردید آن پری چندان که افسون کردمش

Бозо ки аз шарми гунаҳи сар то қадами бгдохтм

بازآ که از شرم گنه سر تا قدم بگداختم

Кӯҳӣ ки дар раҳи доштам аз гиря ҳомӯн кардамаш

کوهی که در ره داشتم از گریه هامون کردمش

Аз ашку оҳи нимаи шаби зер ва зибр кардам ҷаҳон

از اشک و آه نیمه شب زیر و زبر کردم جهان

Гардуни бадӣ гар карда буд ахтар дигаргун кардамаш

گردون بدی گر کرده بود اختر دگرگون کردمش

Қурбони он мижгон шавам каз ҳақ он наем бурун

قربان آن مژگان شوم کز حق آن نایم برون

Сад захми барадами воми азуи як сина марҳӯн кардамаш

صد زخم بردم وام ازو یک سینه مرهون کردمش

Сарви чаманро ростии деҳқон ба нози омехта

سرو چمن را راستی دهقان به ناز آمیخته

Гар дар назар омад каҷӣ бар табъ мавзун кардамаш

گر در نظر آمد کجی بر طبع موزون کردمش

Аз доғи маҳҷӯрии ту бар дили нишонеи монда буд

از داغ مهجوری تو بر دل نشانی مانده بود

Ҳамчун маи нави дам ба дам аз меҳр афзӯн кардамаш

همچون مه نو دم به دم از مهر افزون کردمش

Аз бас ба талхӣ дар ҷигар бе ёри дздидми назар

از بس به تلخی در جگر بی یار دزدیدم نظر

Хӯн « назирӣ » рехтами вази хеш мамнӯн кардамаш

خون «نظیری » ریختم وز خویش ممنون کردمش