Афсар ба Қубодии даҳу хотам ба ҷамии бахш

افسر به قبادی ده و خاتم به جمی بخش

Аз дом ба мо пайчи ва аз зулфи хамии бахш

از دام به ما پیچی و از زلف خمی بخش

Зин каъба нишинон гиреҳ дил накушояд

زین کعبه نشینان گره دل نگشاید

Тавфиқи нигоҳии зи ғизоли ҳарамии бахш

توفیق نگاهی ز غزال حرمی بخش

Афви ту писандидааму кеши брҳмн

عفو تو پسندیده ام و کیش برهمن

ё ҳўрлқоиӣ бирасон ё санамии бахш

یا حورلقایی برسان یا صنمی بخش

То саҷда кунам нақши паии рости равон ро

تا سجده کنم نقش پی راست روان را

Зини қавми суроғам ба нишони қадамии бахш

زین قوم سراغم به نشان قدمی بخش

Мо сӯхтагонро ба ҷигар об набошад

ما سوختگان را به جگر آب نباشد

Кофӣ ба сиришкии даҳу баҳрӣ ба наме бахш

کافی به سرشکی ده و بحری به نمی بخش

Он шиша ки бар тоқ баландаст фурӯди ор

آن شیشه که بر طاق بلندست فرود آر

Зон бода ки дастӣ нараседаст дамии бахш

زان باده که دستی نرسیدست دمی بخش

Бар хон ту имсок набошад ҷгарии даҳ

بر خوان تو امساک نباشد جگری ده

Марсуми ту нуқсон напазирад Карамии бахш

مرسوم تو نقصان نپذیرد کرمی بخش

Ғамҳои ту осӯда кунад олам ва гуяд

غم های تو آسوده کند عالم و گوید

Гар ғам ба касе май диҳии ин гӯнаи ғамии бахш

گر غم به کسی می دهی این گونه غمی بخش

Гар дидаам аз фикри ту маҳҷӯби назарҳо

گر دیده ام از فکر تو محجوب نظرها

Бо ишқ ки гуфтаст каз оташи Ирамии бахш

با عشق که گفته‌ست کز آتش ارمی بخش

Танҳоӣу хилвати талабади ишқ « назирӣ »

تنهایی و خلوت طلبد عشق «نظیری »

Ин хайлу хадамро ба амири ҳашамии бахш

این خیل و خدم را به امیر حشمی بخش