Бастам дар тасарруф гуфт ва шунид хеш

بستم در تصرف گفت و شنید خویش

Додам ба қабзу басти ту қуфли калиди хеш

دادم به قبض و بسط تو قفل کلید خویش

Рафтам ба оҳ ва нола кунам сози хилватӣ

رفتم به آه و ناله کنم ساز خلوتی

Барадами зи маҷлиси ту ншид ва набед хеш

بردم ز مجلس تو نشید و نبید خویش

Шаб аз хаёли васли ту хобам наме барад

شب از خیال وصل تو خوابم نمی برد

Чун кӯдакони зи хўшдлии рӯзи иди хеш

چون کودکان ز خوشدلی روز عید خویش

Бо сад ситора сӯхта дорад қарина ам

با صد ستاره سوخته دارد قرینه ام

Дар миннатами зи ахтари бахти Саиди хеш

در منتم ز اختر بخت سعید خویش

Тарсам ки ё рӯзи ҷазои сар ба сар кунад

ترسم که یا روز جزا سر به سر کند

Бо завқи теғи хеши савоби шаҳиди хеш

با ذوق تیغ خویش ثواب شهید خویش

Чл сол шуд ки марсия хонам ба фӯти умр

چل سال شد که مرثیه خوانم به فوت عمر

То кӣ ба савт хеш сароем ншиди хеш

تا کی به صوت خویش سرایم نشید خویش

Шуд умру қайди бандагӣ аз гарданам нарафт

شد عمر و قید بندگی از گردنم نرفت

Сармояи бохатм ба фурушу хариди хеш

سرمایه باختم به فروش و خرید خویش

Талхи Масеҳ аз чаҳ чашми ман ки дида ам

تلخ مسیح از چه چشم من که دیده ام

Дар нестии хеши алоҷи муфиди хеш

در نیستی خویش علاج مفید خویش

Аз ҷони ғуломи пери Муғонам ки халқ ӯ

از جان غلام پیر مغانم که خلق او

Кардаст мункирони ҷаҳонро мурӣди хеш

کردست منکران جهان را مرید خویش

Ҳаргизи назари ду ҷилва ба як ранг азу надид

هرگز نظر دو جلوه به یک رنگ ازو ندید

Ҳастам ҳамеша дар ғалат аз саҳв дид хеш

هستم همیشه در غلط از سهو دید خویش

Савдоӣ чун туе ба « назирӣ » куҷо расад

سودای چون تویی به «نظیری » کجا رسد

Сад шаҳри муштарӣ ва ту дар ман язиди хеш

صد شهر مشتری و تو در من یزید خویش