Ҳануз ориф ва омӣ надоштанд низо

هنوز عارف و عامی نداشتند نزاع

Ки лои бода мқррр шуд аз барои сдоъ

که لای باده مقررر شد از برای صداع

Мурӣду муршиду ходим тамом ме донанд

مرید و مرشد و خادم تمام می دانند

Ки ринди савмиъа май мехӯрд ба чангу самоъ

که رند صومعه می می خورد به چنگ و سماع

Ғарибу ошиқу мастам худо нигаҳдорд

غریب و عاشق و مستم خدا نگهدارد

зи шари шаҳнаи ғаддору муфтии таммоъ

ز شر شحنه غدار و مفتی طماع

Агар табиби турш рӯй дайр ме мерад

اگر طبیب ترش روی دیر می میرد

Чаҳ ғами зи талхӣ сабраст чун буд нФоъ

چه غم ز تلخی صبر است چون بود نفاع

Барин бисот тамошогарем то байнем

برین بساط تماشاگریم تا بینیم

Чаҳ мекунад амли паҳлавону марги шуҷоъ

چه می کند امل پهلوان و مرگ شجاع

Русум ту наниҳад меҳру моҳ то даврон

رسوم تو ننهد مهر و ماه تا دوران

Ҳазор бор нагӯяд ба тангам аз авзоъ

هزار بار نگوید به تنگم از اوضاع

Паии хариди саранҷоми корҳо рафтанд

پی خرید سرانجام کارها رفتند

Ба он диёр ки ноёб буду қаҳти матоъ

به آن دیار که نایاب بود و قحط متاع

Туро агарчӣ ба ин хокён руҷӯъӣ нест

تو را اگرچه به این خاکیان رجوعی نیست

Замири ғоиби абдолро ба тести ирҷоъ

ضمیر غایب ابدال را به تست ارجاع

Ту қадари зарра чаҳ доне « назирӣ » аз хуршед

تو قدر ذره چه دانی «نظیری » از خورشید

Ки дида ту заъифаст аз тамизи шуъоъ

که دیده تو ضعیفست از تمیز شعاع