Ба фолӣ аз лаби ту то абади ҳумои қонеъ

به فالی از لب تو تا ابد هما قانع

Ба як нигоҳи зи чашми ту подшои қонеъ

به یک نگاه ز چشم تو پادشا قانع

Ҷаҳону охират аз рондагон роҳ тавонад

جهان و آخرت از راندگان راه تواند

Ду олам аз ту ба як ҳарфи ошнои қонеъ

دو عالم از تو به یک حرف آشنا قانع

Фурӯғи рӯзи ту бар фарқи мо наме тобад

فروغ روز تو بر فرق ما نمی تابد

Ба накҳат дам субҳем аз сабои қонеъ

به نکهت دم صبحیم از صبا قانع

Китоби қавл ва ғазал карда ишқ мо нишуем

کتاب قول و غزل کرده عشق ما نشویم

Ба обу дона чу мурғон бе навои қонеъ

به آب و دانه چو مرغان بی نوا قانع

Сафои фитрат мо карда хоки мо эксир

صفای فطرت ما کرده خاک ما اکسیر

Нагаштаем ба найранги кимиёи қонеъ

نگشته ایم به نیرنگ کیمیا قانع

Ҳавои чашма об бақост дар сари мо

هوای چشمه آب بقاست در سر ما

Куҷо шавем ба ҳар об ва ҳар ҳавои қонеъ

کجا شویم به هر آب و هر هوا قانع

Ғубори дидаи мо бараду қадар худ бинмуд

غبار دیده ما برد و قدر خود بنمود

намешавем зи исо ба тўтёи қонеъ

نمی شویم ز عیسی به توتیا قانع

Тафаққудӣ нанамое таъаррузӣ фармо

تفقدی ننمایی تعرضی فرما

зи шукри ту ба талхӣ шавад гадои қонеъ

ز شکر تو به تلخی شود گدا قانع

Чаҳ ранҷҳо ки « назирӣ » зи аҳд дӯст надид

چه رنج ها که «نظیری » ز عهد دوست ندید

Пас аз ҳазор бало шуд ба як атои қонеъ

پس از هزار بلا شد به یک عطا قانع