Гули халъат нав дод дигар шохи куҳан ро

گل خلعت نو داد دگر شاخ کهن را

Бар салтанати ҳасани сҷли сохт чаман ро

بر سلطنت حسن سجل ساخت چمن را

Шохи гули хуши бӯ ба раҳи боди саҳаргоҳ

شاخ گل خوش بو به ره باد سحرگاه

Багушӯд сари нофаи ғизолони хутан ро

بگشود سر نافه غزالان ختن را

Шуд лола ба хамёза ба ёд май лаълат

شد لاله به خمیازه به یاد می لعلت

Аз бодаи лаболаб чу қадаҳ дид даҳан ро

از باده لبالب چو قدح دید دهن را

Афрохт суроҳеи сару гардан ба тавваҷуҳ

افراخت صراحی سر و گردن به توجه

То хуш ба каф маст диҳада ҷоми зқн ро

تا خوش به کف مست دهده جام ذقن را

Сар то қадами не ба тамошо нигарон шуд

سر تا قدم نی به تماشا نگران شد

То хуб диҳад чанг ба мутриб бирав тан ро

تا خوب دهد چنگ به مطرب برو تن را

Ҳурони баҳорӣ ба нисор майу мутриб

حوران بهاری به نثار می و مطرب

Дар бӯса гирифтанд саропои чаман ро

در بوسه گرفتند سراپای چمن را

Дар аҳд майу нағмаи з бас дид дурустӣ

در عهد می و نغمه ز بس دید درستی

Сунбули зи хами ҷаъд бурун кард шикан ро

سنبل ز خم جعد برون کرد شکن را

Гулбарги биногваши рахт буд муносиб

گلبرگ بناگوش رخت بود مناسب

Гул даст шуду баст бар ӯ зулфи расан ро

گل دست شد و بست بر او زلف رسن را

Бар гӯш хӯрд наъраи аҳсант « назирӣ »

بر گوش خورد نعره احسنت «نظیری »

Пурсӣ агар аз мурдаи садсолаи сухан ро

پرسی اگر از مرده صدساله سخن را