Ҷузи номи санам нақш макун лавҳи ҷабин ро

جز نام صنم نقش مکن لوح جبین را

То чап накунӣ рост нахонанд нигин ро

تا چپ نکنی راست نخوانند نگین را

Аз шавқи шаҳидони ҳарими сари кӯяш

از شوق شهیدان حریم سر کویش

Чун дона дар оғӯш нагунҷанд замин ро

چون دانه در آغوش نگنجند زمین را

Пайдост раҳои ман аз заъфи вуҷӯдам

پیداست رهایی من از ضعف وجودم

Раҳи зуд ба сар мерасад овози ҳазин ро

ره زود به سر می رسد آواز حزین را

Ман дом ба нхҷиргаҳ андохта будам

من دام به نخجیرگه انداخته بودم

Шер омад ва бигирифт зи ман дому камӣн ро

شیر آمد و بگرفت ز من دام و کمین را

Обӣ ба рух аз обила гуфтам бирасонам

آبی به رخ از آبله گفتم برسانم

Водӣ ба раҳами рехти туфи обилаи чин ро

وادی به رهم ریخت تف آبله چین را

Бо теғ ба таслимам ва бо хасм ба шафқат

با تیغ به تسلیمم و با خصم به شفقت

Бо меҳри бадали сохтам аз ишқи ту кин ро

با مهر بدل ساختم از عشق تو کین را

Беруни нуҳум аз хеш агар пой « назирӣ »

بیرون نهم از خویش اگر پای «نظیری »

Як пояи фурӯтар бунаами арзи барин ро

یک پایه فروتر بنهم عرض برین را