Гуяд саҳар ки шаби гузари афкандае ба боғ

گوید سحر که شب گذر افکنده ای به باغ

Гулҳо нишон диҳанд зи ту булбулони суроғ

گل ها نشان دهند ز تو بلبلان سراغ

Ҳар шоми ҷустуҷӯии ту орад ба коху кӯй

هر شام جستجوی تو آرد به کاخ و کوی

Ҳар субҳи ҷустуҷӯӣ ту дорад ба боғу роғ

هر صبح جستجوی تو دارد به باغ و راغ

Фирдавси ғайрати ораду ризвони ҳасади барад

فردوس غیرت آرد و رضوان حسد برد

Бар ҳар замин ки бо ту муяссар шавад фироқ

بر هر زمین که با تو میسر شود فراغ

Захмам ба буии машки ту тбхолаҳ дар даҳан

زخمم به بوی مشک تو تبخاله در دهن

Доғами зи шӯри лаъли ту хуноба дар аёғ

داغم ز شور لعل تو خونابه در ایاغ

Нури ситораҳо ҳама аз офтоби тест

نور ستاره ها همه از آفتاب تست

Рӯй ту ҳаст , нест ғам аз мурдани чароғ

روی تو هست، نیست غم از مردن چراغ

Онро ки доғи ишқ ба мастии ниҳода Эй

آن را که داغ عشق به مستی نهاده ای

Нойиби ҳазор бӯса занад бар нишони доғ

نایب هزار بوسه زند بر نشان داغ

Моро ки фоли айши қудуми ту матлаб аст

ما را که فال عیش قدوم تو مطلب است

Хуштар буд зи нағмаи булбули фиғони зоғ

خوش تر بود ز نغمه بلبل فغان زاغ

Мағз аз бихӯр миҷмари зулфат муаттар аст

مغز از بخور مجمر زلفت معطر است

Ҷом меӣ ки аз ту гулистон кунам димоғ

جام میی که از تو گلستان کنم دماغ

Аз дӯсти гӯ « назирӣ » ва бо дӯст дам барор

از دوست گو «نظیری » و با دوست دم برآر

Ғайр аз ҳадиси меҳру вафои лобаи дону лоғ

غیر از حدیث مهر و وفا لابه دان و لاغ