Онӣ ба асари дорӣу шаънӣ ба тасарруф

آنی به اثر داری و شأنی به تصرف

Дил ҳо нашавад шефтаи кас ба такаллуф

دل ها نشود شیفته کس به تکلف

Фикри ту ба ваҳдати барад аз гуфт муҷозам

فکر تو به وحدت برد از گفت مجازم

Ҳарчанд ки табъам бигурезад зи тасаввуф

هرچند که طبعم بگریزد ز تصوف

Бар қомати мо кисват тақсир буриданд

بر قامت ما کسوت تقصیر بریدند

То зеб худованд шавад афву тлтФ

تا زیب خداوند شود عفو و تلطف

Лаб боз кашидем ки меҳри ту даройад

لب باز کشیدیم که مهر تو درآید

Пистони карами шери дарорад ба таваққуф

پستان کرم شیر درآرد به توقف

Аз ғабни замонӣ ки ба қайд ту набудам

از غبن زمانی که به قید تو نبودم

Дар худ ба ғазаби байнам ва дар тавбаи таъассуф

در خود به غضب بینم و در توبه تأسف

Чун гуруснаи сифла ба хон ту расидам

چون گرسنه سفله به خوان تو رسیدم

Аз луқма бисӯзам лабу ком ва накунам пуф

از لقمه بسوزم لب و کام و نکنم پف

Мастурии ту беш кунад шавқ « назирӣ »

مستوری تو بیش کند شوق «نظیری »

Ҷузи исмат Юсуф надард пардаи Юсуф

جز عصمت یوسف ندرد پرده یوسف