Ҳарки тоиб гардад аз май бар рух ӯ ранги ҳайф

هرکه تایِب گردد از می بر رخ او رنگ حیف

Аз сари кӯии Муғон бар коса ӯ санги ҳайф

از سر کوی مغان بر کاسهٔ او سنگ حیف

Аз Асо ва сбҳаҳ ам нафузуд қадару ҳурматӣ

از عصا و سَبحه‌ام نفزود قدر و حرمتی

Гардани минои з чангам рафту зулфи чанги ҳайф

گردن مینا ز چنگم رفت و زلف چنگ حیف

Аз май ва мисатон буридам ёр ҳушёрон шудам

از می و مستان بریدم یار هشیاران شدم

Хешро андохтам дар қайди ному нанги ҳайф

خویش را انداختم در قید نام و ننگ حیف

Комрониҳои хотири ҷону дилро тираи сохт

کامرانی‌های خاطر جان و دل را تیره ساخت

Шаҳ чу беисмат буд бар малик бар ӯ ранги ҳайф

شه چو بی‌عصمت بُوَد بر مُلک بر او رنگ حیف

То ба роҳат такя кардӣ гуфт дунё : алрҳил

تا به راحت تکیه کردی گفت دنیا: اَلرَّحیل

Бонг беҳангом дорад мурғи хуши оҳанги ҳайф

بانگ بی‌هنگام دارد مرغ خوش‌آهنگ حیف

Пайкари фағфур ва хоқон шуд дарин манзари хароб

پیکر فَغفور و خاقان شد درین منظر خراب

намехӯрд оқил ба нақши Монӣу Аржанги ҳайф

می‌خورد عاقل به نقش مانی و ارژنگ حیف

Хӯбӣ эй дар кас наме байнам ки бинмоем ба ӯ

خوبی‌ای در کس نمی‌بینم که بنمایم به او

Дар бағал торик шуд ойӣнаам аз занги ҳайф

در بغل تاریک شد آیینه‌ام از زنگ حیف

Хат чу шуд бо туррааш ҳамсояи ҷой ҷон гирифт

خط چو شد با طره‌اش همسایه جای جان گرفت

Хона дарвеш шуд аз қурби манъами танги ҳайф

خانه درویش شد از قُرب منعم تنگ حیف

Ноз бар шоҳид « назирӣ » вақт перӣ ме кунӣ

ناز بر شاهد «نظیری» وقت پیری می‌کنی

Бас хрФ гардӣдае аз ақл ва аз фарҳанги ҳайф

بس خِرِف گردیده‌ای از عقل و از فرهنگ حیف