То ишқ чаҳ ҳо кунад ба булбул

تا عشق چه ها کند به بلبل

Бисёр даридаи пардаи гул

بسیار دریده پرده گل

Шамшери муқаррабони дарида

شمشیر مقربان دریده

Девонаи ишқ бе таъаммул

دیوانه عشق بی تأمل

Бартар буд остонаи ишқ

برتر بود آستانه عشق

Аз ҳарчӣ хирад кунад таъаққул

از هرچه خرد کند تعقل

Ҷонони хоҳии гузари зи кунин

جانان خواهی گذر ز کونین

Дунё сайласту охирати пул

دنیا سیل است و آخرت پل

Бар оташи қаҳрат ар нишонанд

بر آتش قهرت ار نشانند

Дили хастаи мадор дар таваккул

دل خسته مدار در توکل

То чун рухи дилбарони барорӣ

تا چون رخ دلبران برآری

Аз хирмани шуълаи шохи сунбул

از خرمن شعله شاخ سنبل

Бар мӯр ниҳодаанд борӣ

بر مور نهاده اند باری

КоФлок намекунад таҳаммул

کافلاک نمی کند تحمل

Раҳмӣ ки з даст меравад кор

رحمی که ز دست می رود کار

Ба ғарқаи ҷафо буд тағофул

به غرقه جفا بود تغافل

Даврӣ чу ту Юсуфӣ барояд

دوری چو تو یوسفی برآید

Аз ҷинси тўолду таносул

از جنس توالد و تناسل

Дар ишқи гурез то биёбӣ

در عشق گریز تا بیابی

Мулкӣ ки накарда каси тахайюл

ملکی که نکرده کس تخیل

Базми ту ва онгаҳе « назирӣ »

بزم تو و آنگهی «نظیری »

Аз чарх намекунад таназзул

از چرخ نمی کند تنزل