Марҳабои соқии хуҷастаи ҷамол

مرحبا ساقی خجسته جمال

Аз ҷамолати ду куни моломол

از جمالت دو کون مالامال

Ба тарозуии аҷри санҷида

به ترازوی اجر سنجیده

Нашъаро қадару ҷуръаро мисқол

نشئه را قدر و جرعه را مثقال

Май ту дар шариъати ту ҳаром

می تو در شریعت تو حرام

Хӯни мо дар муҳаббати ту ҳалол

خون ما در محبت تو حلال

Рафт даврони ҳотаму касрӣ

رفت دوران حاتم و کسری

Монад аз ҷӯади вази адлашони тимсол

ماند از جود وز عدلشان تمثال

Пештар феъл буд ва қавл набӯд

پیش تر فعل بود و قول نبود

Нест феъли ин замон ва ҳаст ақвол

نیست فعل این زمان و هست اقوال

Ҷӯии ширину қсрхсрў ро

جوی شیرین و قصرخسرو را

Аз биёбон бипурс ва аз атлол

از بیابان بپرس و از اطلال

Гиря бар модарон кунанд аз бахт

گریه بر مادران کنند از بخت

Чун бзоинди ин замони атфол

چون بزایند این زمان اطفال

Ғами таркони чунон гирифтаи дилам

غم ترکان چنان گرفته دلم

Ки тарабро дарав намонда маҷол

که طرب را درو نمانده مجال

Дар диёрӣ ки танг чашмонанд

در دیاری که تنگ چشمانند

Бим қаҳтаст дар фарохии сол

بیم قحط است در فراخی سال

Зини аташҳо ки дар дил чок аст

زین عطش ها که در دل چاک است

Ба зулоласт ташнаи табъи зулол

به زلال است تشنه طبع زلال

Шубҳаи ишқ аз « назирӣ » пресс

شبهه عشق از «نظیری » پرس

Буъалӣ ҳал накарда ин ашкол

بوعلی حل نکرده این اشکال