Субҳ чу дам баровард ҳамраҳе сабо кунам

صبح چو دم برآورد همرهی صبا کنم

Дар хами зулф ӯ рӯми уқда ба уқдаи вокнм

در خم زلف او روم عقده به عقده واکنم

Дили зи кушоди абрӯяши рафта ба чоҳи ғабғабаш

دل ز گشاد ابرویش رفته به چاه غبغبش

Чанг ба чини зулф ӯ гар назанам хато кунам

چنگ به چین زلف او گر نزنم خطا کنم

Кӣ шавад ин камон ба зиҳ ? раҳ гар ҳаст бар гиреҳ

کی شود این کمان به زه؟ ره گر هست بر گره

Тири фалак наме ҳиллади уқдаи зи ҳам ҷудо кунам

تیر فلک نمی هلد عقده ز هم جدا کنم

Ҷуз ба анояту карами аҷр амал наме диҳанд

جز به عنایت و کرم اجر عمل نمی دهند

Ёр ба муддао шавад , кор ба муддао кунам

یار به مدعا شود، کار به مدعا کنم

Ҳамдами боди субҳдам , бе худу маст май рӯм

همدم باد صبحدم، بی خود و مست می روم

Гар ба дарахти гули расм , перҳанаш қабо кунам

گر به درخت گل رسم، پیرهنش قبا کنم

Назр ризоӣ ӯст ҷон , вақфи иродаташи равон

نذر رضای اوست جان، وقف ارادتش روان

Умр агар вафо кунад , ҳақи вафо адо кунам

عمر اگر وفا کند، حق وفا ادا کنم

Шуълаи нор агар шавад , дар дили мум дар шавам

شعله نار اگر شود، در دل موم در شوم

Кӯшаму пар бароварам тозаму ҷон фидо кунам

کوشم و پر برآورم تازم و جان فدا کنم

Номаи барӣ гар оварад , номае аз диёр ӯ

نامه بری گر آورد، نامه ای از دیار او

Бас ки зи меҳри соимш бар мижа тўтё кунам

بس که ز مهر سایمش بر مژه توتیا کنم

Чун ба рақами зи сӯй ӯ , посух нома ам шавад

چون به رقم ز سوی او، پاسخ نامه ام شود

Бӯса ба дасти худ занам , бар лаб ӯ сано кунам

بوسه به دست خود زنم، بر لب او ثنا کنم

Бас ки ба завқ бугзарад зиндагӣам ба меҳр ӯ

بس که به ذوق بگذرد زندگیم به مهر او

Баҳри ҳаёти хештани шаби ҳамаи шаб дуо кунам

بهر حیات خویشتن شب همه شب دعا کنم

Рафта ва карда неку бад , умр ба ишқ ӯ гузашт

رفته و کرده نیک و بد، عمر به عشق او گذشت

Шукр кунам бидонча шуд , то пас азин чаҳ ҳо кунам

شکر کنم بدانچه شد، تا پس ازین چه ها کنم

Карда ниёзи дили асар , ром шудаст бо назар

کرده نیاز دل اثر، رام شدست با نظر

Бош « назирӣ » ин қадар , то ба худ ошно кунам

باش «نظیری » این قدر، تا به خود آشنا کنم