Мо чу сайли ин хор аз аввал ба пушт по задем

ما چو سیل این خار از اول به پشت پا زدیم

Хайма ҳамчун гули зи маҳди ғунча бар саҳро задем

خیمه همچون گل ز مهد غنچه بر صحرا زدیم

Кӯҳ донистем дунёро ва худро шохи гул

کوه دانستیم دنیا را و خود را شاخ گل

Аз бағал мино баровардем ва бар хоро задем

از بغل مینا برآوردیم و بر خارا زدیم

Ҷинси канъон Мисрён гуфтанд дар бозор нест

جنس کنعان مصریان گفتند در بازار نیست

Пештар ронадем Рахш , аз корвон савдо задем

پیشتر راندیم رخش، از کاروان سودا زدیم

Даҳри зи аввал бар сар кинаст пиндорад ки мо

دهر ز اول بر سر کین است پندارد که ما

Санги миррӣху зҳл бар гунбад мино задем

سنگ مریخ و زهل بر گنبد مینا زدیم

Такя бар обу сиррии пурбоди нихват чун ҳубоб

تکیه بر آب و سری پرباد نخوت چون حباب

Ҳарза во кардем чашму ғӯта дар дарё задем

هرزه وا کردیم چشم و غوطه در دریا زدیم

Каси зи мо саргаштагони раҳ бар мурод худ наёфт

کس ز ما سرگشتگان ره بر مراد خود نیافت

Болу пар дар ҷустуҷӯии манзил анқо задем

بال و پر در جستجوی منزل عنقا زدیم

Қасри фавқу кох таҳ ҷустем аз мо набӯд

قصر فوق و کاخ ته جستیم از ما نبود

Хуш ба хлўтхонаҳ бинишастем ва метанҳо задем

خوش به خلوتخانه بنشستیم و می تنها زدیم

Ғайрати мо бо касе , тори дутои брнтоФт

غیرت ما با کسی، تار دوتایی برنتافت

Бар худ охири тоб ҳамчун риштаи як то задем

بر خود آخر تاب همچون رشته یک تا زدیم

Длгшои дидем , савту нағмаи имрӯз ро

دلگشا دیدیم، صوت و نغمه امروز را

Меҳри нисён бар сари афсона фардо задем

مهر نسیان بر سر افسانه فردا زدیم

Сабза вааш шояд ки рози хок бар саҳро наҳем

سبزه وش شاید که راز خاک بر صحرا نهیم

Бодаи ҳмрои зи ҷоми лола ҳмро задем

باده حمرا ز جام لاله حمرا زدیم

Каси ҳадиси ошноӣ , дар ҷавоб мо нагуфт

کس حدیث آشنایی، در جواب ما نگفت

Қуфли хомӯшӣ « назирӣ » бар лаб гуё задем

قفل خاموشی «نظیری » بر لب گویا زدیم