Аз мо ҳазар ки дасти зи одоб шаста ем

از ما حذر که دست ز آداب شسته‌ایم

Шарм аз дилу забон , ба май ноб шаста ем

شرم از دل و زبان، به می ناب شسته‌ایم

Аз як ҳадиси лутф , ки он ҳам дурӯғ буд

از یک حدیث لطف، که آن هم دروغ بود

Имшаби зи дафтари гилаи сад боб шаста ем

امشب ز دفتر گله صد باب شسته‌ایم

Имрӯзи об дида надорад асар ки дӯш

امروز آب دیده ندارد اثر که دوش

Талхии гиряро , ба шукри хоб шаста ем

تلخی گریه را، به شکر خواب شسته‌ایم

Аз рангу буии гиряи мо даври доманат

از رنگ و بوی گریه ما دور دامنت

Сад орзӯии куштаи дарин об шаста ем

صد آرزوی کشته درین آب شسته‌ایم

Аз айш мо мапурс « назирӣ » хабар ки мо

از عیش ما مپرس «نظیری» خبر که ما

Чун Хизри лаби з чашма ноёб шаста ем

چون خضر لب ز چشمه نایاب شسته‌ایم