Имшаб хуш ошност ба рӯйиши нигоҳи мо

امشب خوش آشناست به رویش نگاه ما

Гуё ҳиҷоби сӯхта аз барқи оҳи мо

گویا حجاب سوخته از برق آه ما

Аз бас ки май шудем ба ҳасрати ҷудои азу

از بس که می شدیم به حسرت جدا ازو

Хӯн мечакид рӯзи видоъ аз нигоҳи мо

خون می چکید روز وداع از نگاه ما

Шуғл муҳаббатаст ки монеъи з тоъат аст

شغل محبت است که مانع ز طاعت است

Рӯзи ҷазо басаст ҳамин узрхоҳи мо

روز جزا بس است همین عذرخواه ما

Дӯзах агар ба чошнии оташ дил аст

دوزخ اگر به چاشنی آتش دل است

Аҳли биҳишт рашк баранд аз гуноҳи мо

اهل بهشت رشک برند از گناه ما

Дил беғамат мабод казин файз гашта аст

دل بی غمت مباد کزین فیض گشته است

Раҳмати туфайлии нафаси субҳгоҳи мо

رحمت طفیلی نفس صبحگاه ما

Сдсили васли омада ва сад кишт тоза шуд

صدسیل وصل آمده و صد کشت تازه شد

Ҳаргиз набӯд нашаву намо дар гиёҳи мо

هرگز نبود نشو و نما در گیاه ما

Мо нахл мотамем « назирӣ » зи мо ҳазар

ما نخل ماتمیم «نظیری » ز ما حذر

Ғамгин шавад касе ки буд дар паноҳи мо

غمگین شود کسی که بود در پناه ما