Ҳргаҳ рақам кунам ба ту узри гуноҳ ро

هرگه رقم کنم به تو عذر گناه را

Резам чу хома аз мижаи хӯни сиёҳ ро

ریزم چو خامه از مژه خون سیاه را

Шояд ки шарми зиллати моро гарон харанд

شاید که شرم ذلت ما را گران خرند

Он ҷо ки хирманӣаст баҳои барги коҳ ро

آن جا که خرمنی است بها برگ کاه را

Мутриби раҳи самоъ ба оҳанг ме занад

مطرب ره سماع به آهنگ می زند

Сӯфии хонақоҳ ғалат карда роҳ ро

صوفی خانقاه غلط کرده راه را

Он орифон ки дар рамазон бода ме хуранд

آن عارفان که در رمضان باده می خورند

Бенанд дар зулоли қадаҳи акси моҳ ро

بینند در زلال قدح عکس ماه را

Миъроҷи мо ниҳояти афтодагӣ буд

معراج ما نهایت افتادگی بود

Дар ишқи қурби сидра буд қаъри чоҳ ро

در عشق قرب سدره بود قعر چاه را

Он ҷо ки бе тафовутии вусъ раҳмат аст

آن جا که بی تفاوتی وسع رحمت است

Бадхоҳ инфеъол диҳад неки хоҳ ро

بدخواه انفعال دهد نیک خواه را

Ишқ омад ва ба хирқа пашмин фурухтем

عشق آمد و به خرقه پشمین فروختیم

Ташрифи шоҳи Акбару аббоси шоҳ ро

تشریف شاه اکبر و عباس شاه را

Кардем хоки масканату нестӣ ба сар

کردیم خاک مسکنت و نیستی به سر

Таъзими садру манзалати боргоҳ ро

تعظیم صدر و منزلت بارگاه را

Саргаштаанд халқ « назирӣ » биё ки мо

سرگشته اند خلق «نظیری » بیا که ما

Равшан кунем замзамаи хонақоҳ ро

روشن کنیم زمزمه خانقاه را