Ба гули пероҳании умедворам

به گل پیراهنی امیدوارم

Ки хушбӯ созад оғӯшу канорам

که خوشبو سازد آغوش و کنارم

Ман он осемаи сайёдами дарин баҳр

من آن آسیمه صیادم درین بحر

Ки дар домам намегунҷад шикорам

که در دامم نمی گنجد شکارم

Қазои ҳам санг кӯҳам дода савдо

قضا هم سنگ کوهم داده سودا

Ба мӯеи бартар аз ӯ бастаи боРом

به مویی برتر از او بسته بارم

Фишонам хӯшаи борони зи мижгон

فشانم خوشه باران ز مژگان

Ба шӯриши абри дашту кӯҳсорам

به شورش ابر دشت و کوهسارم

Шавад шӯридатар ҳар дами гулу об

شود شوریده تر هر دم گل و آب

Азин Мурғобёни чашма сорам

ازین مرغابیان چشمه سارم

Ба умеди висоли он парӣ вааш

به امید وصال آن پری وش

Ба шаклӣ ҳар нафаси бут май нигорам

به شکلی هر نفس بت می نگارم

Ба имон наем аз пиндори берун

به ایمان نایم از پندار بیرون

Аҷоиби муъмин зуннор дорам

عجایب مؤمن زنار دارم

Гиребон май дирам аз ишқу кораш

گریبان می درم از عشق و کارش

Ки тоби ин сар ва савдо надорам

که تاب این سر و سودا ندارم

зи шаҳрии зодагон ишқ пурсед

ز شهری زادگان عشق پرسید

Яке аз орифони он диёрам

یکی از عارفان آن دیارم

Ба ин хушкигар озодам гузоранд

به این خشکی گر آزادم گذارند

зи сарсабзони водии ёдгорам

ز سرسبزان وادی یادگارم

« назирӣ » завқи шаби хезони з ман пресс

«نظیری » ذوق شب خیزان ز من پرس

Ки аз бе гуҳи дарин водии саворам

که از بی گه درین وادی سوارم