Дар душмани занаму дӯстӣ изҳор кунам

در دشمن زنم و دوستی اظهار کنم

Дасти дили гираму дарюза дидор кунам

دست دل گیرم و دریوزه دیدار کنم

Нолаи нағмаи сароёни чаман беасар аст

ناله نغمه سرایان چمن بی اثر است

Равишии воми зи мурғон гирифтор кунам

روشی وام ز مرغان گرفتار کنم

Риштаро ин санамони ҳабли матин май созанд

رشته را این صنمان حبل متین می سازند

Торам аз сбҳаҳ бароред ки зуннор кунам

تارم از سبحه برآرید که زنار کنم

Дилам аз замзамаи тараф чаман накушояд

دلم از زمزمه طرف چمن نگشاید

Гӯш бар қаҳқаҳаи доман кҳсор кунам

گوش بر قهقهه دامن کهسار کنم

Тарсам аз рашк дар майкада ҳо дарбанданд

ترسم از رشک در میکده ها دربندند

Гар аз он шиша ки мехӯрдаам иқрор кунам

گر از آن شیشه که می خورده ام اقرار کنم

Нест бо хушк ватар бешаи ман кӯтоҳӣ

نیست با خشک و تر بیشه من کوتاهی

Чӯб ҳар нахл ки маснад нашавад дор кунам

چوب هر نخل که مسند نشود دار کنم

Мигсорон ҳама хуфтанд ва « назирӣ » дар шӯр

میگساران همه خفتند و «نظیری » در شور

Доруӣ беҳшиӣ нест ки дар кор кунам

داروی بی هشیی نیست که در کار کنم