Аз чоҳи ғабғабаш ба даровардаи моҳ ро

از چاه غبغبش به درآورده ماه را

Бар моҳ , ақраби сияҳаши бастаи роҳ ро

بر ماه، عقرب سیهش بسته راه را

Обид ки бинадаш ба даройади зи хонақоҳ

عابد که بیندش به درآید ز خانقاه

Султон ки ёбадаш бигузоради сипоҳ ро

سلطان که یابدش بگذارد سپاه را

Гар рӯзи ҳашари пардаи з рӯйиш барафкананд

گر روز حشر پرده ز رویش برافکنند

Эзад ба рӯй банда наёрад гуноҳ ро

ایزد به روی بنده نیارد گناه را

Он каҷи калла чу бар саф ушшоқ бугзарад

آن کج کله چو بر صف عشاق بگذرد

Шоҳони з сар ниҳанд ҳавои кулоҳ ро

شاهان ز سر نهند هوای کلاه را

Аз ҳайбати таҷаллӣ дидор сӯхтем

از هیبت تجلی دیدار سوختیم

Барқ оварад бишорати борони гиёҳ ро

برق آورد بشارت باران گیاه را

Оҷиз шудаст дидаи зи идроки ҳасан ӯ

عاجز شدست دیده ز ادراک حسن او

Дар ҳавсила ҷамол нагунҷад нигоҳ ро

در حوصله جمال نگنجد نگاه را

Борӣ чу дар бағали ҳама хирман наме равад

باری چو در بغل همه خرمن نمی رود

Бечора дар канор кашад барги коҳ ро

بیچاره در کنار کشد برگ کاه را

Умед ҳаст каз сари он боми бигузорад

امید هست کز سر آن بام بگذارد

По дар миён кӯй гушӯдем оҳ ро

پا در میان کوی گشودیم آه را

Хокаш ба фарқ кун ки ба ҷонон наме расад

خاکش به فرق کن که به جانان نمی رسد

Ошиқгар илтифот кунад молу ҷоҳ ро

عاشق گر التفات کند مال و جاه را

Гар ин аташ ба хулд « назирӣ » з ҷон равад

گر این عطش به خلد «نظیری » ز جان رود

Ҷӯям зи слсбил ба оташи паноҳ ро

جویم ز سلسبیل به آتش پناه را