Чанд дар дили орзӯро хоки ғам бар сар кунам

چند در دل آرزو را خاک غم بر سر کنم

Оташиро то ба кӣ дар зер хокистар кунам

آتشی را تا به کی در زیر خاکستر کنم

Чанд байнами хорӣ ва дар синаи дуздами тири оҳ

چند بینم خواری و در سینه دزدم تیر آه

Шуъларо то кӣ нигаҳбонӣ ба бол ва пар кунам

شعله را تا کی نگهبانی به بال و پر کنم

Зорем гуё асар дорад ки имшаб бар дараш

زاریم گویا اثر دارد که امشب بر درش

Нолае нокарда хоҳад нола дигар кунам

ناله‌ای ناکرده خواهد ناله دیگر کنم

То набинам заҳри чашмашро намеёбам ҳаёт

تا نبینم زهر چشمش را نمی‌یابم حیات

Гар ба оби Хизри коми зиндагонӣ тар кунам

گر به آبِ خضر کامِ زندگانی تر کنم

Бо вуҷӯди ноумедии бскаҳи муштоқи туам

با وجود ناامیدی بسکه مشتاق توام

Муддаигар мужда васлам диҳад бовар кунам

مدّعی گر مژدهٔ وصلم دهد باور کنم

Гар ҷуз аз хоки сари кӯии ту хезами рӯзи ҳашар

گر جز از خاک سر کوی تو خیزم روز حشر

Хоки саҳрои қиёматро ҳама бар сар кунам

خاک صحرای قیامت را همه بر سر کنم

Олимии имрӯз бар ҳолам « назирӣ » хӯн гирист

عالمی امروز بر حالم «نظیری » خون گریست

Вой агар фардои чунин ҷо дар саф маҳшар кунам

وای اگر فردا چنین جا در صف محشر کنم